seessa

  • aklıselim (557)
  • 943
  • 0
  • 0
  • 0
  • 4 ay önce

hamilelik

düşündükçe akıl almaz korkunçluğu konusunda hayretlere düşüyor insan.

içimde eli, kolu, bacağı olan bir canlı var. ve bu benim karnımda hareket de ediyor. böyle minicikti gördük, 6 mm dedi doktor. şimdi 50 cm olmuş tahminen. yediklerimden çekiyor, besleniyor. aslında müthiş korkunç birşey bu, insanın içinde bir canlı olması.

ama annelik işte, ne yüce bir duyguysa, biz farkındayız bu canlının yavrumuz olduğunun. onu düşünerek yaşamaya başlıyoruz hamilelikte.

bir de vücudun bu hamilelikteki değişimlerini takip ediyorsun, bakıyorsun ki yine korkunç bir şekilde anne ve bebek için ayarlamalar var. ulan hala anlamış değilim mesela, göbeğimin derisi nasıl bu kadar esneyebiliyor. karnım şiştikçe yırtılması lazım bunun ama hayır. götümdeki kemikler bile açılıyor ki bebeğin çıkışını kolaylaştırmak için. memelerde süt oluşuyor ki kesinlikle bu da korkunç bir duygu. inek gibi sağacağım sonradan, vay anasını.

anne adayı tüm bunları çok normal bir olaymış gibi karşılayabiliyor ama. bir de seviyoruz içimizdekini. böyle ayak çıkarıyor kenardan, yumru yapıyor orada. vuruyorum pıt pıt, çekiliyor o ayak geri. hafif öne eğiliyorum, kaburga itiliyor, dik dur diye. yan yatınca da tekmeleniyoruz. garip değil mi?

bir de görünce, dokununca ne olacak bakalım.

devamını okuyayım »
02.09.2010 00:47