shappo

  • delikanlı (439)
  • 505
  • 0
  • 0
  • 0
  • 5 ay önce

tek çocuk olmak

tek kelimeyle 'zor'dur tek çocuk olmak...yalnız oynamaktan,paylaşamamaktan,ailenin yoğun ve abartılı ilgisinden,sanıldığı gibi şımarık olmaktan ya da tam aksine sorumluluk öğrenerek büyümekten falan değildir zor olması ama...hatta,adı üstünde 'tek çocuk' olmak sadece çocukken eğlenceli olarak nitelendirilebilir...sonra büyürsünüz...tek olmaktan çıkmaya başlar hayat,yavaş yavaş çoğullaşılır hayatın içerisinde,artık ne eski şımarıklık,ne o tüm oyuncaklar benim tavrı gösterilemez,yaşanılamaz olur...ama tam olarak bu da değildir tek çocuk olmanın zorluğu..asıl zorluk yavaş yavaş ailenizin size ihtiyacı olduğunu hissetmeye vakıf olmanızla başlayacaktır..öyle ya, gecen zaman sizi büyütmüş onları ise yaşlandırmıştır...ve inceden inceye de hissettirmeye başlayacaklardır bunu size..tek çocuk olmak zordur ama yalnızlıktan falan değil,bırakıp gidememektir zor olan,elinizi ayagınızı baglayan..hep iki çift göz vardır yolunuzda,hep yapmak isteyip de sırf sizden başka kimsesi olmayan anne ve babanızı düşünüp yapamadığınız şeylerin ızdırabından dolayı zordur tek çocuk olmak..onların küçücük bir tebessümü için gidemediğiniz uzak ülkeleri düşlemektir zor olan...oyuncakları yalnız oynamaktan değildir zorluk,oyuncağı yalnız oynamak koymaz hayatı 'oyuncak'tan ibaret olan bir çocuğa...büyümenin kardeşi olanlardan farklı olarak '2' kat daha zor gelmesinin sıkıntısıdır tek çocuk olmak...
ancak bütün bunlar bir yana,tek çocuk olmaktan daha zor olan bir şey vardır ki; tek çocuğa sahip anne-baba olmaktır aslında...

devamını okuyayım »
03.02.2007 23:11