sherox

  • 301
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen ay

küçükesat

nereden başlasak ki, dile kolay şu ana kadar tam 29 yıl. aspavalar gelmeden önce ne kadar da güzeldi mahallemiz. eskiler yıldız aspavanın sahibinin eski dükkanının, şu ankinin tam karşısındaki balıkçının olduğu binanın altında olduğunu bilirler. aspavaların yerinde pasaj vardı bu pasajdan hatırlayabildiğim iki dükkan ferhat computer ve şu an abay kunanbay sokakta faaliyet gösteren pinokyo kırtasiye. yine aspavalara gelmeden ilk başta merhaba palas oteli olan ve sonrasında aykan kolej olarak kullanıldıktan sonra yıkılıp şu anda otopark olarak kullanılan arazi vardır. ayakkabıcı birtan, ilter eczanesi gibi senelerdir yerlerini koruyan dükkanlar dışında cadde boyunca birçok dükkan defalarca el değiştirmiştir öyle ki yılların oyuncakcısı bızdık oyuncak islam amca bile artık tarihe karışmıştır yerinde yine yılların yün dükkanı kaldığı yerden devam etmektedir. 1990'ların başına kadar dörtyola gelmeden bir renault bayiisi de vardı.

mahallede dikkatı çeken en önemli detay basketbol sahaları ve parkların çokluğudur. cadde boyunca birbiri ardına esat dörtyolda sıralanan zamanın en ünlü pasajları cindil, karınca ve necatibey artık unutulmaya yüz tutmuştur. ankaranın eski ve oturmuş semtlerindendir. vakti zamanında mc donalds'imiz bile vardı (tunalıdaki değil, esat caddesi üzerinde aspavalara yakın) ama varlığını uzun süre sürdüremedi. unutmadan semtin demirbaşlarından biride refık saydam hıfzısıhha'ya ait bp nin tam karşısındaki parkın içinde bulunan bir dönem çok kullanılan yeşil hava kalitesi ölçüm kulubesidir, ısrarla halen yerinden kaldırılmaz. güzide benzin istasyonumuz bp eskiden mobil di. hemen yanındaki alemdar isimli bina ise tek katlı inşaat malzemeleri satılan bir yerdi. buralara kadar gelmişken devrez restoran'ın karşısına düşen ve yıllar önce yangın sonrası kapanan ordu pazarı ve üstündeki ordu evinden bahsetmemekte olmaz. bir yakınımın anlattığına göre 1980 ihtilalinde her yerde olduğu gibi bu orduevinin önünde de tanklar karşılamış fırından ekmek almaya giden çocukları.

insanlar birbirine aşinadır öyle ki evden çıktığım anda tunalıya kadar yüreyeceksem elim selamlama nedeniyle hiç inmez. yıllarca küçükesat gibi bir semtte oturunca başka bir yere alışamıyor insan huzuru, sakinliği arıyor.

devamını okuyayım »
25.12.2014 04:22