sinthome

  • 112
  • 0
  • 0
  • 0
  • 6 yıl önce

cezanne üzerine anılar

kitabın sonunda ki emile bernard'ın cezanne ile şöyleşi yaptığı bir bölüm vardır. burada bernard cezanne'a sanatının felsefi temellerini aydınlatmak üzere sorular sorar. sorulara istediği keskinlikte yanıtları alamadığı için tekrar tekrar aynı sorulara döner. en sonunda cezanne sinirlenip gider. bernard'ın giderken son duyduğu söz "doğa üzerine" olmuştur. buradan çıkarmamız gereken ders nedir? insanlar bütün hayatını yanlış felsefi temeller üzerine yaşayabilir - yaşıyor da; ayrıca böylesi birşeyin önüne geçmek, yaşama karşı sorulagelmiş soruları büyük bir ciddilikle eğitim politikasına katmak gerekir ki bu her zamankinden acil görünmektedir bize. peki, bunların cezanne’la alakası nedir? cezanne da bu söyleşisinden gördüğümüz kadarıyla felsefe hakkında çok da doğru düşünmüyor gözükür. bu soruların karşısında tek söylediği söz “ben değil, resimlerim konuşsundur”.. cezanne gibi, john fowles’da felsefe denemeleri yazmıştır. bu da çok iyi yazılmamış bir kitap olarak görülebilir. fakat, biz fowles’ın romancılığı hakkında ne diyebiliriz böylesi başarısız bir felsefi görüş karşısında? bu iki örnek bize yaşam, felsefe, edebiyat, sanat arasındaki bağlantıyı daha derinden düşünmemize yardımcı olacaklardır.

devamını okuyayım »
11.08.2008 21:48