siyahliadam

  • mülayim ama sempatik (546)
  • 704
  • 3
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

nuri bilge ceylan

kendisinin ahlat ağacı kamera arkası belgeselini izlediğim ve tekrar tekrar hayran olduğum büyük sanatçı. birkaç tanesini burada da paylaşacağım, yazıya geçirmekte fayda görüyorum belki 3-5 yıl sonra bu entry'mi görür de tekrar üzerinde düşünebilirim.

"ben düzlük seven bir yönetmenim. düz… düz olacak her şey. duygu değişimlerini çok sevmem. düz seviyorum, hayatta olduğu gibi."

"senin görevin seyirciye duyguyu geçirmek değil, seyircinin görevi duyguyu almak."

"oyuncuların en büyük sorunu; önemsiyorlar."

"bak elbiseyi katlarken ıslık çalıyorum. hiç yeri değil gibi ama hayat öyle… zengin. küçük küçük alakasız jestler mimikler var. sizde (tiyatro kökenli oyuncular) onlar kalmıyor sırf gerekli şeyler kalıyor. o zaman da hayat olmuyor."

"herkese küfreden insanları, insanlar “uzaktan” sever. recep ivedik gibi. kendilerini temsil ediyor gibi görürler. senin yerine insanlara haddini bildiriyormuş gibi gelir. ancak o küfürler sana yöneldiği zaman gıcık gelir, hoşuna gitmez. mesela can yücel’i herkes seviyor küfrediyor diye. sana küfretsin..."

"yalnız insan, içi içini yiyen insan demek. rakiplerine karşı öfke biriktiren insan demek. o yalnızlık duygusu bir yılan haline getiriyor insanı. o yüzden başkalarına karşı iyi olabilecek bir insan rakibiyle karşılaştı mı tırnakları uzuyor. "

"büyük teoriler yalnızlıkla çıkıyor ortaya."

devamını okuyayım »