smilingsoul

  • 17
  • 0
  • 0
  • 0
  • 16 yıl önce

ankara lisesi

1976-77 guz donemi kapisindan adimimi attigim lise. 4j sinifi idi. neseli ama bir o kadar da ciddiyeti butun bir sinif. bilmiyorum neden ama sanki yeni bir sinif degildik. senelerdir hepberaberiz hissi vermisti bana daha ilk gunden. belki cogumuzun ayni orta okuldan geliyor olmamiz bir rol oynamisti bunda. iyi temellerimiz vardi ama yine de bu kok sokturen hocalar hikayelerini hepimiz duymustuk. ne mutlu ki ilk sene tum kizlar o meshur muduranimin, ki onun bu lisedeki 27 yillik hizmetinin son donemi idi, okul girisi kapida yaptigi etek boyu olcumlerinden payimizi almistik. daha sonra yavas yavas kisalan etek boylari, topuklu ayakkabilar, forma yerine etek suveter kreasyonlarina gecisimiz pek tepki gormemisti. siniftaki erkek arkadaslarimiz, o zamanlar adi hala resmi olarak ankara kiz lisesi olan, bu eski kiz lisesinin daha 2. donem kobaylariydilar. her sinifta erkek basina neredeyse 3 kiz duserdi, bu tur zorluklarin yani sira bir de ....bir ufuktan bir ufka nur tasiyan kizlariz.... nakaratini iceren bir okul marsimiz vardi. soz zeki ungor, gufte f. nafiz camlibel.
4j sinifi toplam takdirname ve yillik dans partisi sayisi ile celiski yaratan bir ekol olmustu sene sonunda. ogrenciler memnun, ogretmenler, yani bizim icin cok cok kiymetli nami diger kok sokturenler memnun. bu durum sonraki yillarda da hafif iskonto ile devam etti. gerci universiteye giris icin hazirlanacagimiza diskodans hepimizi daha bir sarmisti o sene, ne de olsa delikanliyiz icimiz kipir kipir. ankara "kiz" lisesi 1978-79 ogretim doneminde 6 fen d subesinin caliskanligi ve bir o kadar da sosyalligi ile ogretmenlerin gonlunde "defacto sinif standardi" yarattigi lisedir. o donemki 6 fen d sinifi bagrindan 7 doktor, 7 isletmeci, 14 muhendis, 1 ressam, 2 ezcaci, 1 psikolog, 1 gazeteci, 4 ekonomist/bankaci, 1 kutuphaneci, 2 edebiyatci ve simdi daha hatirlayamadigim bircok profesyonel cikartti. ama hepsinden en onemlisi bunyesinde sevgiyi, saygiyi, paylasimi ve isbirligini alabildigince ogrendigimiz; hayatimizin en guzel ilk genclik yillarini dolu dolu yasadigimiz ve bugune kadar tasiyabildigimiz en saglam, en candan, kotu gun dostluklarimizin temelinin atildigi irfan yuvasidir. biz mezuniyetimizden 25 sene sonra hala beraberiz, hala birbirimizi ilk gunku heyecanla seviyor, aniyor ve ozluyoruz. tesekkurler akl.

devamını okuyayım »