spirit crusher

  • 487
  • 1
  • 0
  • 1
  • dün

sigarayı bırakmak

kesin yakında başlarım boşuna burda anlatıp kendimi rezil etmiyim diyorum ama yaklaşık 8 ay oldu lan. ( bak yaklaşık diyorum çünkü tam tarihi bilmiyorum, gün saymıyorum çünkü asflksaj ) bu saatten sonra başlasam bile bişiler başarmış sayıyorum kendimi.

sigarayı bırakmaya karar veren ya da bırakamam diyen her insan tiryaki olduğundan dolayı sigarayı bırakamıyacağını düşünüyo. buna bende dahildim. bi kere bu düşünceyi kafadan atmak lazım. çünkü bi tirkayi sen değilsin arkadaşım. sigara içen herkes tiryaki. "haftada 1-2 tane içiyorum", "yalnızca alkolle içiyorum" diyenlerde tiryaki. yani sigarayı bırakmayı bırakmak için bi sebep değil tiryaki olmak. gerçi sigarayı bırakamayana da hak vermek lazım. sigarayı günlük yaşantının, mutluluğun, hüznün, zevkin kısacası hayatın temeline koyduğunda sigarayı bırakmak gerçekten çok zor oluyo. çünkü yapılan her hareket, her amaç sadece sonunda sigara içmek için yapılmış bir görev gibi algılanıyo. böyle olunca insanlar sigarayı bıraktıktan sonra büyük bi boşluğa düşmüş gibi hissediyo. sonrasında da zaten bırakma kararını eften püften sebeplerle bozup tekrar aktif içici durumunda buluyosun kendini. o yüzden sigarayı bırakmak gerçekten zorlu bi süreç.

işte hal böyleyken size nası dayanılcağını anlatıcam sanmayın sakın. çünkü bi tarifi yok. deniyosun, karar veriyosun ve bırakıyosun. tabi bunda çevrenizdekilerin "bırakamazsın", "bugün yarın başlarsın", "bitane iç kesin başlarsın", "bi tane yaksana hacı özlemişindir" şeklinde yapmış olduğu telkinler de inatla sigarayı başlamanızı engelleyen etkenler arasında. bir nevi ters psikoloji. "ilk hafta çok zorlanırsın", "2. ay yine canın çeker" gibi şehir efsanelerine de inanmamak lazım. hurafe onlar. zürafa hatta. ben misal, bıraktığım günden beridir hergün canım çekiyo. ama bi şekilde bugüne kadar dayandım. nası dayandım bende bilmiyorum. bi şekilde dayanmışım. ama o alkol.. sigarayı hep alkol tek başına gitmez diye bırakmayı düşünmüyodum. en ezik bahanem buydu. çünkü sigara olmayınca alkolden hiç bi şekilde tat alamayacağımı ya da ikisinin hep bi bütün olduğunu, tek başına bişeylerin hep eksik kalacağını düşünüyodum. ama gördüm ki öyle değilmiş. gayet sigarasızda alkolün tadı alınabiliyomuş. bak burası çok önemli;

<caps> sigarasızda alkolün tadı alınabiliyomuş <caps>

şimdi böle diyince sanki alkol çok iyi bi bokmuş, sadece sigara kötüymüş gibi oldu ama olsun. hepsini bir anda bırakmak için peygamber sabrı lazım. insanız biz. kusursuz değiliz. neyse işte alkolü elediğimize göre yemek üstü, çayla beraber, seks sonrası, spor sonrası vb. kısımlar kalıyo. bunlarından üstesinden gelmekte zor ama yemek üstüne bitki çayı, çayla beraber çekirdek, seks üstüne biraz çikolata, spor üstüne de soğuk bi bardak su için, idare edin. tabi bunları yaparken "bir de bakmışınız sigarayı unutmuşunuz" gibi bi sonuç çıkarmayın. sigarayı unutmak imkansız gibi bişeydir. ama unutulamasa da sigara içmeden de yaşamayı öğrenmiş olursunuz. hatta sigarayı unutamama üzerine şiir bile yazdım ben. ama buraya yazıp da rezil olmak istemiyorum.* o kadar zorluğunu anlattım ama faydası da çok bu işin. şimdi teker teker anlatmaya gerek yok. daha önce hepsi yazılmıştır zaten. üstüne ekleyecek yok başka sözüm hakim bey.

bunları anlatmamım sebebi dün 8 ayın üstüne ilk defa sigara içmem. şimdi o kadar anlattın sende başlamışın demeyin sakın. bıraktığım günden beri hep aklımdaydı, "acaba tadı nasıldı", içsem nasıl olur" vb. sorular sorup duruyodum kendime. artık o sorulara da cevap buldum ve arındım. meğer hiç özlememişim. tadı hiç güzel değilmiş. bundan sonrasında sigarayı daha az özleyeceğimi umuyorum. entryimi burda bitirirken "bi tane içersen kesin başlarsın" diyen arkadaşlarıma da selam etmek istiyorum. hepinizi öpüyorum canlarım. ok kib bye.

ps: ulan o kadar konuştum, inşallah başlamam. amin.

edit: başladım :/

devamını okuyayım »