tatula

  • 322
  • 47
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

sanatta ölüm üzerinden duygu sömürüsü

yeryüzünde, öleceğini bilen tek yaratık olan insan için ölüm, çözülemeyen bir trajedidir... evrende, içgüdüsel olarak değil de düşünüp taşınarak, planlayarak, kasten hemcinsini öldüren tek yaratık yine insandır... bu da düşünebilme kabiliyetinin sonucunda doğan, ayrıca bir trajedidir... bilinciyle, var olmasıyla, varlığının farkındalığıyla övünen yüce insan, her şeyi yaşar, ama ölümü o meşhur bilinciyle yaşayamaz... sanatçı dediğimiz insan evladı, sınırları aşmakla anlam buluyorsa dünyada, bu ölüm denilen mevzuya kafa yorması pek tuhaf değildir... ne de olsa ölüm bilinmeyendir ve öldürmek yasaktır... ne kadar sömürülürse sömürülsün, bu duyguların kaynağı kurumayan cinstendir... kaldı ki duygu sömürüsü dediğimiz şey aslında yalan dolandan değil, bizzat gerçekten beslenir... dünyada ölümden başkası yalan inanışı da mevcutken buyrun buradan yakın...
(bkz: artık o kadar irdelemiyorum)

ukte verenin notu: "özellikle edebiyatta, sinemada bini bir para. irdeleyiniz."

devamını okuyayım »