taur nu fuin

  • 464
  • 8
  • 1
  • 0
  • 4 gün önce

depresyon

insan eylemlerinin anlamsızlığının yüzünüze vurduğu an depresyon diye nitelendiriliyosa çok başarılı bişeymiş bu. ilk defa beyne bu kadar ağır dank eden 'lan' efekti sizi hareketsiz bırakıyorsa, gerizekalı evcilik oyunlarının dışındaki herşey büyüleyiciyken onları anlayıp çözmeye uğraşmak yerine zerre ilginizi çekmeyen konularla boğuşmak zorunda bırakıldığınızı fark edip katatoniye bağladığınızda bu depresyon oluyosa ne güzelmiş bu şey!çünkü içinde zerre mantıksızlık yok. herkes aynı dertten muzdarip, herkes bi anlam arayışında, ölücez lan. ölücez, napıyoruz? deyip evlen çocuk yap kariyer yap sevgili bul mutlu ol zengin ol satın al tüket sıç çokgenleri içinde boğulmaya döndürülmeye çalışıyoruz. neden ki? neden bunları hisseden bi insan, bu histen hiç tanımadığı insanlar tarafından kurtarılmaya çalışılsın, bu salak döngünün bi parçası olmaya devam edebilmek için yüzlerce lira bayılsın, ya da sözlükte yüzünü bile görmediği insanların tavsiyelerine uyup bu ruh halinden kurtulmaya çalışsın? dışarda biyerde bi anlamın olma ihtimali var, ama kalkmış boğuluyoruz toplum, sosyal yaşam tarafından. ve en garibi de normal olan şey bu sürekli boğulma durumu. boşlukta duran bi ağaç dünya, kökü falan yok, üzerinde de aptal virüsler çeşitli ilişkiler zinciri geliştirip sanki orda kocaman bi soru işareti yokmuş gibi rol yaparak mutlu olduklarını falan sanıyolar. kimse gitsin ölsün demiyorum. ama sonunda ölücez lan!! ya şimdi ha yetmiş yıl sonra. 150 yıl sonra şimdi burda olan herkes aptal bi mezarlıkta çürüyo olucak. farkeden tek şey bu salak zaman içinde, birilerinin tepesine basarak yükselmeye çalışmak mı, ego tatminleri etrafında dönen rpg ler mi, ya da iyilik ,iyi olayım yardım edeyim diye ne yaptığını kime yaptığını bilmeden kendi hayatını başkaları için kullanmak mı? bunu farketmek depresyonsa harika! bi anlık muhteşem bi kavrayış. çıkmasın insanoğlu depresyondan. herkes işini gücünü bıraksın, dursun. toplu durma eylemleri düzenleyelim. (işi bu gerçeklik denen şeyi anlamaya çalışmak olan herkesi bunun dışında bırakıyorum.) ha bunları söyledim de ne oldu, kocaman kaos havuzunun içine bi sıçmık da ben ekledim, o oldu. bunun nedeni kapitalizmin insanı kendine ve dünyaya yabancılaştırmış olması falan da değil. genel olarak var olmuş bütün sosyal zırvalıklar bütünün dışına çıkınca görülebilen bi resim bu. doğuyoruz, bilinç kazanıyoruz, ölüyoruz. bu kadar. sonu yok başı yok, arası da saçma renkler katılmaya çalışılmış bi garip bişey. ama kavranamayan da bi zaman, varlık kavramları var başımızda. bu da böle bişey.

devamını okuyayım »