tazmanya hayvanl

  • 165
  • 0
  • 0
  • 0
  • 4 yıl önce

fare öyküsü

evin minik faresi, duvardaki çatlaktan bakarken çiftçi ve eşinin mutfakta bir paketi açtıklarını gördü.
kendi kendine:
-''içinde hangi yiyecek var acaba?'' diye düşündü.
bir süre sonra gördüğü paketin bir fare kapanı olduğunu anladığında yıkılmıştı.
-''evde bir fare kapanı var!, evde bir fare kapanı var!'' diye bağırarak telaşla bahçeye fırladı.
minik fareyi telaş içinde gören tavuk, umursamaz ve bilgiç bir tavırla başını kaldırdı ve gıdakladı:
-''zavallı farecik... bu senin sorunun benim değil. bana bir zararı olmaz küçük kapanın'' dedi.
tavuktan destek bulamayan farecik bu sefer telaşla domuzun yanına koştu ve,
-'' evde bir fare kapanı var!, evde bir fare kapanı var!'' diye adeta çırpındı.
domuz anlayışla karşıladı ama ,
-'' çok üzgünüm fare kardeş ama dua etmekten başka yapacağım bir şey yok. dualarımda olacağından emin ol'' dedi.
minik fare çaresizlik içinde ineğe döndü ve,
-''evde bir fare kapanı var, evde bir fare kapanı var!'' dedi.
inek;
-'' bak fare kardeş, senin için üzgünüm ama beni ilgilendirmiyor.'' dedi.
sonunda farecik, başı önde umutsuz şekilde eve döndü. çiftçinin fare tuzağı ile bir gün tek başına karşılaşmak zorunda olduğunu anladı. o gece evin içinde sanki ölüm sessizliği vardı. minik farecik aç ve susuzdu. tam yorgunlukyan gözleri kapanacaktı ki birden bir ses duyuldu. gecenin sessizliğini bölen gürültü, fare kapanından geliyordu.
çiftçinin karısı, ne yakaladığını görmek için yatağından fırladı ve mutfağa koştu.karanlıkta kapana, zehirli bir yılanın kuyruğunun kısıldığını fark edememişti.
kuyruğu kapana kısılan yılanın canı yanıyordu ve aniden çiftçinin karısını ısırdı.
çiftçi, karısını apar topar doktora götürdü. doktor, zehiri temizledi sardı. çiftçi karısını eve getirdi, yatırdı. karısının ateşi yükseldi ve bir türlü düşmüyordu. kadıncağız ateş ve ter içinde kıvranıp duruyordu.
böyle durumlarda taze tavuk suyunun gerekli olduğunu herkes bilir, çiftçide bıçağını alıp bahçeye koştu. karısı taze tavuk suyunu içti, biraz kendine geldi. karısısnın hastalandığını duyan komşular ziyarete geldiler. onlara ikram etmek için çiftçi domuzunu kesti. çiftçinin karısı gittikçe kötüye gidiyordu. yılan, bellki çok zehirliydi. bir kaç gün sonra çiftçinin karısı iyleşemedi ve öldü. cenazesine çok sayıda kişi gelince hepsine yeterli et sağlamak için çiftçi ineği mezbahaya yolladı. fare tüm bu olanları büyük bir üzüntü ile duvardaki deliğinden izledi.

not: birisi, sizi ilgilendirmediğini düşündüğünüz bir tehlike ile karşı karşıya ise hepimizin aynı tehlikede olabileceğini hatırlayalım. hepimiz yaşam denilen bu yolculukta yer alıyoruz. diğerimiz için bir gözümüzü açık tutmalı ve diğerlerini cesaretlendirmek için çaba harcamalıyız.

devamını okuyayım »
23.04.2007 11:32