trumanshow

  • azimli
  • hırçın golcü (295)
  • 1946
  • 0
  • 0
  • 0
  • geçen ay

kapitalizm

telefon çalar, arayan saat başına ücret alarak ve çağırıldığımda gittiğim köftecidir, komilik yapar; çatal kaşık bıçak kurular, onları paketler, bardak kurular, çay bardaklarını yıkar, müşteriler isterse çay servisi yapar, müştriler kalktıktan sonra masalarını toplar, yeni servis açar, çöpü döker, istenirse diğer her türlü ayak işini yapmak üzere çağrılırım. genellikle 5-6 saat çalıştırırlar, karşılığında da saatim 3.30 tl den hesaplanır, istediğim yemeği yiyebileceğim söylenir, sınırsız çay içebilirim...

ve ben ne zaman çağrılsam hızla duş alır, saçlarıma şekil verir, makyaj yapar ve koşa koşa keyifle giderim. savsaklamam, bahane uydurmam, bugün canım istemiyor demem ki aten genelde haftada birgün çağrılırım.

bugün 16.30 civarı arandım ve gelmem söylendi, saat 6 gibi orda olurum dedim, tamam dediler kapadım telefonu; fırladım hızla saçlarımı yıkadım, kuruttum, hazırlanmaya başladım...
o kadar mutlu oldum ki, yarın vizelerim başlıyor ama ben çalışmayı o kadar seviyorum ki, hiç düşünmeden zevkle hazırlanıyorum.
normalde 1 saatte yapacağım şeyi 20 dakikada yapmışım, o derece acele ediyorum...

yarım saat sonra telefon çaldı ve hemen gelmen mümkün değil mi dediler, hayır dedim otobüs 5'i 20 geçe, o zaman gelme, ben hemen gelebilecek birini arıyım burası baya yoğun bekleyemeyiz, diyip telefonu kapattılar.
elimde de topuzuma taktığım tel tokalardan sonuncusu...

işte kapitalizm budur, senin kim olduğunla, o işi yapmaktan aldığın keyifle, paraya olan ihtiyacınla, zaman harcayıp hızla hazırlanmış olmanla, yaptığın fedakarlıkla... hiçbir şeyle ilgilenmez, kapitalizm sana bakmaz bile, fabrikasyon şekilde, hızla o anı kurtarabilecek her kimse onun bulur ve seni eler.
bir elinde telefon, diğer elinde topuzunun tel tokası, üzgün şekilde sap gibi kalırsın kimsenin haberi olmaz...

devamını okuyayım »
11.11.2013 00:51