umutburcak

  • 278
  • 1
  • 0
  • 0
  • geçen ay

anne olmak

bazen anormalleşmek anlamına da gelebiliyormuş.

dün işten eve dönerken oğluma bir oyuncak aldım. peluş küçük bir tavşancık, uzun kulakları var; oğlum güzelce yalayabilir, ağzına sokabilir, dişini kaşıyabilir. o türden bir şey. giderken gözleri yokladım elimle, koparabilir gibi geldi, zorladım söktüm(böyle dilimi dışarı çıkarıp ısıra ısıra sökmem gerekti). burnunu yokladım, o da güvenli gelmedi onu da söktüm. burnu söktükten sonra altından bir ip çıktı, burnun dikildiği, çektim o ipi. meğer hayvanın boynu ile gövdesi de o ipin devamı ile dikilmiş. boynu gövdeden ayrıldı. sonra bacakları ve kolları da ayrıldı.

eve elimde sadece kulakları olan, gözü, yüzü, burnu ağzı ve dahi gövdesi olmayan bir oyuncakla döndüm. oğlum oynamadı.

devamını okuyayım »
10.01.2012 10:22