unserrommel1891

  • 233
  • 1
  • 0
  • 0
  • geçen ay

zerkalo

yavaşlığın ve çocukluk anılarının had safhaya ulaştığı şiirsel film. benim gibi çocukluğuna garip bir özlem duyanlar için tüyleri diken diken edici sahneler barındıran filmdir. kadraja sığmayan bir güzelliğe sahip ormanlıkta saklı masum çocukluğu, arkada şiir eşliğiyle hayal meyal hatırlamak... değişen dünyalar, bizler, ölen yakınlarımız ve zamanın ruhu... ağaçlar, köpekler ve yaşanmışlıklar geçip gidiyor bir rüya kayganlığıyla zihnimizden. filmi katlanılmaz derecede yavaş kılan özelliği tam olarak budur: zihnimizde bulanıklaşanların yavaş yavaş gitmesi. şunu da belirtmeden geçemeyeceğim, rus dili ve tarkovski'nin ortaya koyduğu kültürel özgünlük tamamen bir şiirsel yavaşlığa sahip ve bunun yanında bir geçmiş tahayyülünü, geçmişe duyulan özlemi çağırıyor. doğunun tuhaf soğukluğu, uzun aralıklı diyaloglar, muhteşem bir doğa manzarası ve anıların yavaş yavaş kaybolması... hepsinden de öte sinemayı sanat kılan sinematografik ögelerin bu filmde kusursuz kullanımı insanı büyüleyen bir başka nedendir.

devamını okuyayım »
26.09.2017 21:54