uyumakisteyenbircocuk

  • 18
  • 0
  • 0
  • 0
  • 3 ay önce

marriage story

--- spoiler ---

birincisi, film erkeklerin kadınlarla ilgili farkında olmadığı bir şeyler üzerine değil.
erkeklerin ve kadınların evlilikte birbirleriyle ilgili farkına var(a)madıkları şeylerle ilgili.
ikincisi, film erkeklerin artık bir şeyleri akıl etmesi gerektiğine parmak basmaktan ziyade hikayesinin merkezinde bir ilişkiye dair karşılaştırmalı okuma yapıyor resmen.
eğer bu filme tek bir taraftan bakarsanız zaten nicole ya da charlie gibi ilişkinin bir tarafının isteklerinin ne kadar önemli ve karşısındakinin hatalarının ne kadar yanlış şeyler olduğu düzleminde boğuluyorsunuz. charlie de nicole de bunda boğuluyor.

charlie 'kendimi suçlanıyormuş gibi hissediyorum' diyor ve haklı.
neredeyse ilişkideki hemen her şeyin faturası onun yaptığı bir takım hatalara kesiliyor.
nicole ne yaparsa yapsın o eyleminin casus bellisi charlie'nin başka bir eylemi'ne dayanıyor zaten. (charlie de tam tersini nicole için düşünüyor)
sistem, öyle bir şekillenmiş ki yasalar tamamen ceza hukuku esaslarıyla işliyor gibi adeta.
nicole, charlie'nin kendi bencilliğinde boğulduğunda da haklı.
charlie karşı tarafı görmekten aciz çünkü o da kendi isteklerine dalmış durumda.
nitekim nicole da aynı hatayı yapıyor.
ikisi de birey olayım derken tamamen bencilleşmiş bir noktada buluyor kendilerini.
nicole'un durumu ise charlie'den daha kötü çünkü burada ertelenmiş idealler ve baskılanmış arzular görüyoruz. bir noktada aslında sevgiyle geçmişte üzerinde barışçıl bir şekilde uzlaşılmış meseleler bugün terör örgütü muamelesi görüyor.
çünkü artık ortada çıkar çatışmasının baskın olduğu bir durum görüyoruz.
ikisinin bu durumu devam ettiren eylemleri, oturup birbirlerini dinleyip uzlaşacakları yerde hiç yoktan avukatlara onbinlerce dolar ödeyerek ceplerindeki paranın sıfırı gördüğü bir noktaya taşıyor onları.
hikaye, temel aldığı konuları işlemek için tetikleyici ve sonlandırıcı unsurların domino taşı gibi dizildiği basit ve çok katmanlı bir yapıda ilerliyor.*
film boşanma sürecindeki terapistle başlıyor. (belli ki bunu nicole pek istemiyor ve terapistin verdiği ödevi yapmış ama okumayı reddediyor.)
buradan itibaren nicole'un gerekçelerini ve onun eylemlerinin açıklanışını seyrediyoruz aslında.
buradaki kilit detaylardan biri nicole'un yönetmen olmak istediğini charlie'ye defalarca söylemesi ama charlie'nin hep 'bir dahakine' demesi ve nicole bunu 'belki evli kalsaydık olurdu' diye ifade ediyor ki az değil 10 yıl geçmiş. charlie ona bu ve bunun gibi pek çok fırsatı tanımamış. daha sonra nicole'un boşanma davası için noraya gelmesi ve nora'nın 'bu işler şöyle yürür tatlım' diyerek nicole'u hukuken bir kazan-kaybet oyununun içine sokması başlıyor. buradan itibaren charlie'nin açısından olan şeyleri nicole'un bunları gör(e)meyişi vs. charlie'nin bir sonraki aşamadaki yaptıklarının gerekçelerini görüyoruz.
bu bölümün nirvanası da birbirleriyle sürdürmeye başladıkları sidik yarışının en belalı yeri nicole'un 'bak böyle olmuyor batıyoruz en iyisi anlaşalım' dediği yer.

bence filmin işaret ettiği iki tane çok önemli detay var.

birincisi, evlilik denen şeyin iki insanın birbirini sevdiği bir ilişki için ne kadar tuhaf bir form olduğuydu. çocuğunun doğduğu yer bir anda senin için çocuğunu görebilmek için farklı bir eyalete taşınmana sebep olabilecek bir gerekçe olabiliyor. yıllarca içinde yaşadığın evin tasarımının tamamen senden başka birinin zevkine göre tasarlanması ve senin orda yaşaman gibi bir koşullar oluşuyor. bunlar filmden aklıma gelen birer örnek sadece. buna eklemlenen aile, çocuk, çevresel koşullar yasal çerçeve vs. de işin cabası. bir taraf fedakarlık yapıyor ve bu noktada aslında kendi kendini gerçekleştirmekten vazgeçiyor. bu ilişkide bu kişi nicole çoğu ilişkide olduğu gibi kadın tarafı. bu vazgeçme ve karşısındakindekinin bunu gör(e)meyişi de beraberinde en sonunda boşanmayı getiren zincirleme bir reaksiyon başlatıyor.

ikincisi, bence film insanların evlilikte dahi ne kadar egosantrik bir yerden hayatı yaşayabildiklerini ve bunun psikolojik, sosyal ve ekonomik sonuçlarını gösteriyor. zaten yalnızca iki tarafın olduğu bir ilişkide, anlaşmak mecburiyeti her iki taraf için de bir ilişkide olmanın doğal sonucu fakat sürekli bir tarafın adım atması ve bu adımların o tarafa zarar vermesi yaşanıyor burda da. kimse adım atmıyorken işler iyice boka sarıyor ve beraberlerken hoşgördükleri ya da içlerine attıkları ne varsa birbirlerini söylüyorlar.
oysa charlie çok daha önce nicole'ü dinleyip bazen o ona adım atabilirdi.
ayakkabı bağcıkları çok daha önce bağlanırdı.

%55-%45 gibi bir prosedür değil 'henry bugün sende kalsın, charlie' çok daha önce yaşanırdı.

edit:imla
--- spoiler ---

devamını okuyayım »