uyuya kalip kavimler gocunu kaciran adam

  • 189
  • 0
  • 0
  • 0
  • 3 ay önce

ekşi itiraf

tam iki yıl önce bu saaatlerde yoğum bakımda hayatta kalmaya çalışıyordum, iki yıl olmuş şaka gibi, zaman çok çabuk geçiyor. bu süre içerisinde neler olmadı ki, otuz ylıllık hayatımın en kötü günlerini en zor günlerini yaşadım.

aslında yazmak istiyorum uzunca, ayrıntılı olarak da bunun hiç bir faydası olmayacak. yazarken yeniden o duyguları yaşayacağım gecenin bu saatinde, bu halde.

şehir dışında olan abim bu saatte olabildiğince hızlı olarak hastaneye geliyordu, babam yatağının başında oturmuş düşünüyordu hiç uyumamış o gece, diğer abim kanlı elbiselerime sarılmış ard arda sigara yakarak oturuyordu. sabahı zor etmişler. koştur koştur hastaneye gelmişler. durumum belirsiz. ne olacağım belli değil.

o gün de makinelere bağlı kalmışım uyandırmamışlar beyin kanaması riskim var, günü çok zor geçirmiş bizimkiler yine.
ertesi gün uyandırılıyorum, cihazlardan ayrılıyorum, kendim nefes almaya başlıyorum bizimkiler yoğum bakımda beni görmüşler, doktorlar müsade etmişler. bizimkilere beni burda bırakmayın diye yalvarmışım, kollarım yatağa bağlıymış çözün beni demişim durmadan. o gün bayram olmuş herkese, hastane bahçesinde mutluluktan ağlamış yakınlarım. kafamda ve yüzümde ona yakın kırık var, haliyle herkes kafamın yüzümün şeklinin değiştiğini, çöktüğünü düşünmüş. ama yüzümün ve kafamın görüntüsünde değişiklik olmadığı gibi çizik dahi yoktu. beni gördüklerinde bu da ayrı bayram olmuş bizimkilere.

neyse.

hayat garip çok garip hem de.

devamını okuyayım »
15.05.2017 02:11