valday

  • 780
  • 6
  • 3
  • 0
  • dün

kedi yavrusu

geçen akşam bir tanesi kucağımda ölen hayvan. yazıp yazmamakta kararsız kaldım, hala olaydan dolayı bok gibiyim. belki yazmak iyi gelir dedim.

bizim sitenin köpeği sayılan, tatlı bir sokak köpeği var. ben de her gördüğümde asla sevmeden geçmem, süper bi hayvan.

akşam otururken, dışardan bi yerden minik bir miyav sesi duyduk. çıktık baktık bulamadık bi türlü, girdik geri içeri. derken bu sefer bu köpeğin manyak gibi havlamalarını duyduk. hemen çıktık tekrar, bi baktık çalıların içine saklanmış aşağı yukarı 1.5 aylık güzel mi güzel bi kedi yavrusu.

tabi köpeğin havlamasından sinmiş, korkudan ödü patlıyodu. birimiz köpeği tutmaya çalışırken, ben de çalıların arasından ulaşmaya çalıştım kediye. ama o kadar korkmuş ki, bana da tıslıyor, pati atıyor, kaçıyor, bi türlü ulaşamıyorum.

derken, köpek kurtuldu ve benden önce ulaştı kediye çalıların arkasına dolaşarak. kaptı kediyi, salladı havada döndürdü bıraktı. çığlıklar arasında kaptım kediyi yerden arabaya atladık veterinere gitmek için.

yolda kucağımda öldü. o güzel, minik, dünyadan bi haber, korkmuş tatlı hayvan öldü. yolda giderken emindim öldüğüne, yine de götürdük veterinere, o da "evet, ölmüş" dedi.

bütün bu sırada hep sakindim, hadi kurtaralım kafasındaydım. veteriner öldü diyince de kalakaldım boş bakışlarla. ama eve gidince tutamadım kendimi ağladım.

bu sıçtığımın dünyası niye bu kadar vahşi lan? hani doğada da, misal aslan yakalıyor ceylan yavrusunu ya da artık her neyse, öldürüyor. ama en azından yiyor lan, bir işe yarıyor. bu çok anlamsız.

not: yazmak iyi geldi hakkaten. sağol ekşi.

devamını okuyayım »
16.10.2016 03:19