yalnizlik onur boyu

  • hırçın golcü (298)
  • 734
  • 78
  • 32
  • 1
  • bugün

sevdiğin birine açılamamak

ilkokul aşkıma(anasınıfını da dahil edince) 9 yıl boyunca açılamamıştım “ya beni reddederse?” diye. sonra gitti bir süre tırreğin, serserinin, orrrrospu çocuğunun biriyle takıldı ki ben şok olmuştum. hiç öyle biriyle takılacak türden bir kız değildi, çok tatlıl bir şeydi.

lisede ise başka bir kıza, ilk zamanlarda kendisine karşı hiç aşk duygusu beslemediğim halde(soğuk davranırım genelde insanlara) bana çok tuhaf bir şekilde yakınlaştı; gelip dibime dibime oturmalar, el ele tutuşmalar... ya ben de düşündüm ki bu kız beni seviyor, e iyi birisi zaten, kitap okuyor, cırtlak biri de değil. bende hafif bir kıpraşma olmuştu o zamanlarda. en iyisi gidip ben bu kıza bir açılayım dedim. bir gün okul çıkışında yan yana giderken dedim bak böyle böyle hissediyorum sana karşı, anlattım düşüncelerimi, hislerimi(bu arada yine el ele tutuşarak yürüyoruz) ama me hikmetse kız bana “ben seni arkadaş olarak görüyorum ama” demesin mi? ulan o sırada kahkaha mı atayım, ağlayayım mı bir türlü karar verememiştim. ulan böyle yakınlaşmalı, sırnaşmalı, el ele tutuşmalı arkadaş mı olur? internet gırgırı olan “seni arkadaşım olarak görüyorum” klişesi başıma gelmişti, şaka gibi! fuckbuddy miyim lan ben? sokarım öyle arkadaşlığa.

neyse ki aradan yıllar geçti ve o an beynimde sadece saçma bir anı olarak duruyor.

sonuç = yalnızlık onur boyu

devamını okuyayım »
30.03.2018 01:50