yerlijohnnysins

  • 448
  • 42
  • 15
  • 0
  • dün

ekşi itiraf

ps: bu kadar yazmayı düşünmüyordum ama yazdıkça yazdım, okursanız üzülebilirsiniz, bence okumadan geçin bu da buralarda çürüsün gitsin artık.

ya sürekli aklıma gelip duruyor, "bilmem kim kızı" , "ekşi itiraf" bilmem ne veritabanı vs vs vs. ne görsem aklıma bu kadın geliyor.

lanetli midir nedir. hayır sevmiyorum da. yani eskiden çok sevdim evet. görünce içim bir hoş oluyordu, bakmaya doyamıyordum. dakikalarca izleyebilirdim. hatta o film izlerken ben onu izliyordum.

sonra kalbimi kırdı. sebebini anlayamadım. özgüvensiz bi kişiydi. "ben seni hak etmiyorum" , "beni bu kadar sevmen için ben ne yaptım" gibi cümleler kuruyordu. sonunda sevgimi kaldıramadı. ayrıldı. bi sebep de söylemedi. söyleyemedi.

ona çok iyi davrandım sözlük , hem de çok.

beraber çok güzel günler geçirdik, gülmekten karnımıza ağrılar giriyordu. hatta bir keresinde , sebebini hiç anlayamadım, yakın bir yere yürüyerek gidelim dedi. ama ben gideceğimiz yeri bilmiyorum. ona göre yakınmış. ya yürü yürü bitmiyor, ha şurası ha şu binayı geçince derken 4km falan yürüttü bizi. ben artık kahkaha atarak gülüyordum. o da gülüyor tabi. insan yaşadığı yerin ne kadar uzakta olduğunu bilmez mi? bilmiyormuş. çok saftı.

evet, çok saftı sözlük, çok iyi niyetliydi. ben onun o saflığına vuruldum. narindi de ama hiç nazı tribi yoktu.

özlemişim be sözlük şimdi fark ediyorum.

bazen "bunu yapmaya utanmıyor musun" derdi. "yoo" derdim. gülmekten ölürdü. çok şaşırırdı hareketlerime. bana normal geliyordu yaptıklarım. onun şaşırmasına da ben şaşırırdım. birlikte gülerdik. çok eğleniyorduk sözlük, çok.

çok çekiciydi sözlük, insanı katil edecek cinsten bi çekiciliği vardı. göbeği açık giymeyi de severdi. yakışıyordu, giyme diyemiyordum. belki de onun yüzünden bi sokak kavgasında kör bir bıçağın kurbanı olacaktım, bilmiyorum. hayırlısı böyleymiş belki.

sokak çocuklarını çok severdi. hiç kıyamazdı. kurban olduğum, sokak çocuğu gördü mü , hemen gider sarılır okşardı. oynasınlar diye cep telefonundan oyunlar açardı, ben telefonu çocuktan alır, yıkar, sonra ona verirdim. melek gibiydi, melek.

özlemişim. şimdi yanımda olsa gözlerine baksam... bir şey hisseder miyim acaba?

eski duygularımı hissetmem mümkün değil. bir kere kırdı beni, ikinci fırsatı da vermem zaten. babama vermem ben ikinci fırsatı. ona mı vereceğim? bilmiyorum karşımda olsa bi düşünürüm belki tekrar sevmeyi.

duygularım çok karman çorman oldu. ekşi sözlükte artık böyle başlıklar görmek istemiyorum. gördükçe o aklıma geliyor. ne hissedeceğimi , ne hissettiğimi bile bilmiyorum.

giderken "canın sağ olsun" demiştim, o sağ kaldı , benim içim öldü sözlük.

en son 3 ay önce. bi mekanda, 2 saatte bi 70 chivas içtim. çünkü 2. kadehte aklıma o geldi, sahnedeki kadın til'beden "delikanlı" okumaya başladı. kendimi banyodaki halının üzerinde onu düşünürken buldum. iyi ki babam beni o halde bulmadı sözlük. derdimi anlatsam da anlamaz ki babam. problemim var dediğimde "kaç para lazım" diyor. aslında çok duygusal adamdır ama benim duygusuz olduğumu düşündüğü için sadece parayla alakalı problemim olabileceğini düşünüyor.

halbuki ben parayla çözülebilecek hiç bir şey için üzülmem.

bilemiyorum sözlük, ben onun aklıma gelmesinden çok yoruldum.

belki yolda karşılaşsam, bi kafede görsem, bir haber alsam, bir mesaj atıp "nasılsın" diyebilsem unutucam ama diyemiyorum. gururumdan diyemiyorum sözlük, ortak tanıdıklara bile sormuyorum. bütün sosyal medyadan sildim. numarasını bile sildim. hafızamdan silemiyorum onun gülüşünü.

çok güzel gülüyordu sözlük, çok güzeldi. onun olan her şey çok güzeldi.

korkunca bile çok güzel oluyordu, yapma demiyordu ama korktuğunu belli ediyordu. arabanın içinde telefonunu yakalamaya çalıştığı anı unutamıyorum sözlük. o gün onu korkuttuğum için çok pişmanım sözlük.

ona dedim ki "bir daha seni sevdiğim kadar kimseyi sevmeyeceğim." sevemiyorum ki zaten, olmuyor.

2 yıl 6 ay oldu bugün, tam. haber almıyorum. sadece bir sevgilisi olduğunu biliyorum, yani vardı, ayrılmış olabilir, bilmiyorum.

instagramında kalpli şeyler paylaşıyormuş , bakmaya cesaret edemedim. arkadaşlarıma da sildirdim bütün sosyal medyadan.

her şeyden sildim, aklımdan çıkmıyor sözlük.

okuduysanız, sizi de bunalttıysam özür dilerim. işte ben bu kızdan sonra değiştim, hayata bakış açım değişti. artık kimseyi sevemiyorum, sevmek istemiyorum. sevip de terkedilmek , ben unutamazken unutulmak istemiyorum. bu gururuma da dokunuyor hem de çok.

hepinize sevgiler. :)

devamını okuyayım »
11.05.2017 02:23