yeterama

  • 388
  • 31
  • 3
  • 0
  • 4 gün önce

ekşi itiraf

tam 5 yıl önce bugün kardeşimi kaybettik. hayatımdaki en sağlam direğimi elimden aldılar. dile kolay 5 yıl geçti ama sanki daha dün yaşanmış gibi.

o gün haberi aldığımdaki çaresizliğimi hiçbir zaman yaşamadım büyük konuşmak istemiyorum ama bir daha da yaşayacağımı sanmıyorum. çaresizlik nedir o gün iliklerime kadar hissettim.

arkadaşlarınla olduğun sıradan bir günde birazdan gelecek telefon ile hayatının geri kalanının boka saracağını bilmiyorsun. haberi aldığım anda ne yapacağımı şaşırmıştım. bir sağa bir sola koşturup durdum. bir telefon geliyor çabuk hastaneye gel deyip kapatıyor telefonu. net bir bilgi almıyorsun. acaba annemin haberi var mı? durumu nasıl? olay nasıl olmuş? kafayı sıyıracak haldeydim. hastaneye adımımı attığımda babamın sulu gözlerle kekeleyerek durumunun çok ağır olduğunu söylediler dediği halini hiç unutmuyorum. hastane bahçesinde beklediğimiz o süre bana çaresizliğin ne olduğunu öğretti. kardeşimle yaşadığım tüm şeyler film şeridi gibi önümden geçti. kardeşin göz göre göre ölüyor ve hiçbir bok yiyemiyorsun.

o günden sonra hayatım darmaduman oldu. ölenle ölünmez diyorlar ya hani, öyle değil işte. ölenle ölünüyor kardeşim. ne kadar yaşıyor olsan da bir yarın buruk bir yanın ölü bir yanın nefes almıyor sanki. kavuşmayı, çaresizliği öğretti bana kardeşim.

çok özledim seni kardeşim. sensiz hiçbir şeyin tadı yok.

mekanın cennet, ruhun şad olsun.

devamını okuyayım »
12.09.2018 02:29