zeusun sol tassagi

  • 1335
  • 12
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

sözlük yazarlarından denemeler

zamansız bir devinimdeyim.
kendi gerçeklerimi tekrar tekrar ızdırap içinde yaşıyorum.
sanki hiç sona ermeyecekmiş gibi sanki hiç mutsuzluğum bitmeyecekmiş gibi tekrar tekrar ölüp ölüp diriliyorum.
ölmüşüm ve sonra yine aynı şekilde baştan başlayıp yine aynı hataları yapıp ve sonunda bunun farkına varıyorum.
işte gerçekliğim simülasyonum bundan ibaretmiş gibi yaşıyorum sadece.
hiç değişmeyecek tek bir son var sanırım o da ölüp yine aynı yere dönmem. o sonsuz uykulara daldığımızda simülasyonumuz bitiyor mu ?
bitmiyor hissettiklerim bitmeyeceğini söylüyor sonuçta ne tanrıyız ne evrenin kendisi sadece bazen varolduğunu düşünen varlıklarız.
varım, var olabilirim var mıyım? neredeyim bu karanlık da ne?
öldüm mü?
insan öldükten sonra da varolduğunu düşünebilir mi?

devamını okuyayım »