şükela:  tümü | bugün
  • 1792 yılında birinci fransa cumhuriyeti’ne karşı büyük britanya, avusturya arşidüklüğü, prusya krallığı, sicilya ve piemonte tarafından oluşturulan ilk koalisyondur.

    1796 yılında, alpler ordusu'nun başkomutanlığına atanan napolyon, yetersiz donatılmış ve her türlü ikmal malzemesi açısından ihmal edilmiş olan bu orduyu kısa süre içinde savaşabilecek bir duruma getirdi. aslında napolyon’un italya seferi için emrine verilmiş olan ordu, bu çapta bir harekat için yetersiz bir askeri güçtür. emrindeki üst rütbeli subaylar, kendisi gibi fransız devrimi sonrasında hızla terfi etmiş, ama deneyimsiz subaylardır. hızlı terfi etmelerinde, savaş alanlarında gösterdikleri beceri ve yeteneğin payı büyüktür, ama bu çapta birliklere komuta etmeleri yeni bir deneyim olacaktır. italya seferi’nde napolyon’un kurmayları, daha sonraki muharebelerde de birlikte çarpışacağı subayları olacaktı.

    öte yandan italya seferi için napolyon’un emrine verilen ordu, 30 bin askerli bir orduydu. oysa karşısında 70 bin askerli piemonte ve 50 bin askerli avusturya ordusu vardı.

    napolyon, 12 nisan 1796 tarihinde alpler'i aşarak kuzey italya'ya saldırıya geçti. avusturya ve piemonte ordularını art arda yenilgiye uğrattıktan sonra ocak 1797'de italya'daki avusturya askeri varlığını püskürterek viyana üzerine yürüdü. napolyon, kuzey italya’da, ikmal merkezlerine aşırı derecede bağımlı, hızlı hareket yeteneği gösteremeyen, dağınık koalisyon kuvvetleri karşısında, hızlı manevralarıyla, “yerinde ikmal” prensibiyle, topçu bataryalarıyla savaş alanına hakim olabilmesiyle parlak başarılar sağladı.

    avusturya'nın ateşkes istemesi üzerine, 18 nisan 1797 tarihli leoben ateşkes anlaşması imzalanıp askeri çarpışmalar sona erdirilmişdir. modern italya'nın udine şehri yakınındaki campo formio köyünde barış görüşmelerine başlanmıştır. ancak görüşmeler uzamış, campo formio antlaşması olarak anılan antlaşma 17 ekim 1797 tarihinde imzalanmıştır. bu antlaşma, birinci koalisyon’un da sonu olmuştur. fransa’ya ise sadece kuzey italya’da değil, antlaşma koşulları gereği hollanda’da da toprak sağlamıştır. özellikle kuzey italya’daki kazanımlar önemlidir. venedik kontrolündeki ege adaları ve venedik donanması napolyon’a geçti.

    napolyon, italya seferi’nde, “yerinde ikmal” prensibini izleyerek direktuvar yönetimine fazlaca bir yük olmadığı gibi, bölgeden topladığı ağır vergilerle de önemli ölçüde bir mali kaynak yaratmıştır. böylece hem askeri hem de politik olarak sivrilmesini sağlamıştır.