şükela:  tümü | bugün
  • sen yıllarca bana sen tas bebek degılsın, ruhun guzel dedın mı? dedin.
    beynini doldur deyıp beynımı doldurmama on ayak oldun mu? oldun.
    ruhun guzellıgının onemını anlatıp ruhuma ıyı bakmamı sagladın mı? sagladın.
    huyumun guzellıgıne iltifatlar ettın mı? ettin.

    simdi bunca yıl sonra aniden karsıma gecip "sen esasen cok guzel kızdın. hadi dısımızı da toplayalım" deyınce bırden mavı ekran veriyorum ben. o sekılde yetıstırılmedım ki. dıs onemlı degıl onemlı olan beyın ve ruh dıye yetıstırıldım. adapte olmak ve bunu icsellestirmek ıcın zamana ihtiyacım var.

    durumu:)

    ama yavas yavas bunun da oturtmaya basladım.
    beni bekleyın anacım:)