şükela:  tümü | bugün
  • annemin kuzeninin yanıma gelip efkarlı efkarlı dillendirdigi sey.
    malum evlilik zor sey. iki ailenin birbirinin yuzune gulup alımlı alımlı laf sokması ustune bir sanat.
    kuzen cekti annemleri kenara "yetti gayri. barısın. surada kardes kardes oynayın" artık deyip kulaklarını cekti.
    simdi esimle benim ailem daha mutlular.
    ama dersen sut liman mı? degil.
    arada şeker şeker ısrarla atısıyorlar.
    sanırım damat ve gelin ailesi ayrımının raconundan bu da.
    -gulucuk de gulucuk-
    ben birbirlerini sık sık aramalarını, annane dede tayfalarımızın bulusup gezmelere gitmelerine filan tanık oluyorum artık.
    mutluyum, huzurluyum.

    evlilikte bir numaralı kural: -esini mutlu et.
    ailesi zaten seni bunu gorunce benimser.
  • cok sevdıgım deyıs.

    kardes kardes oynayın ıste.
    bız bır aıleyız.

    atısıyoruz, kavga edıyoruz, kusuyoruz, hatalar yapıyoruz ama bırbırımızı cok sevıyoruz...
    aramızda bırı ımdat dese gene ılk bız yetısırız...
  • bazen küslüğü bitirebilecek bazen de duyulduğu zaman ya biz niye küsmüştük ki düşüncesiyle tüm küslük sebeplerinin hatırlanmasına ve sabah sabah tansiyonun yükselmesine neden olan cümle.
    evet, dünyadaki tüm küslükler bitse, artık hiç savaş olmasa mesela, insanlar kardeş kardeş yaşasa, dünya bildiğin pembe mavi bir yer olsa çok güzel olurdu...
    ama olmuyor işte. küslüğü neden olan o iç sızısı geçmiyor, geçemiyor. hele ki değer verdiğin biriyse, sen haklıysan, açık açık kazık yemişsen, insanlara güvenmenin zaten çok zor olduğu bu lanet olasıca dünyada seni şöyle iyice bir silkelemişse karşındaki... yok, bitmez o küslük...