şükela:  tümü | bugün
  • ''ne okuyorsun ?'' sorusunun karşılığı verildiğinde karşıda ki kişinin anlamaması sonucu tıp elektroniği ismini alan bölüm. türkiyede bir iki özel üniversite dışında dört senelik lisans programı yoktur.
  • müfredatında matematik, fizik, kimya gibi temel bilim dersleri, elektrik devreleri,analog ve dijital elektronik , biyokimya, biyomedikal teknoloji, fizyoloji, tıp cihazları uygulaması ve x-ray cihazları gibi dersler olduğu önlisans programıdır. lisans eğitiminin olmaması üzücüdür. mezun olunduğunda alınan "biyomedikal teknikeri" ünvanı iş bulmaya yetmemekte mutlaka "torpil" lazım gelmektedir.
  • lisans programı başkent üniversitesi ve yeditepe üniversitesinde bulunan bölüm.
  • mezun olduktan sonra iş bulma imkanı, diğer iki yıllık bölümlerine göre çok üstündür.4 yıllık mezunu pek az sayıda olduğundan 2 yıllık bölümü mezunlarına iş imkanı daha fazla olur.öğrencileri ilk sene 40, ikinci sene 40 olmak üzere toplamda 80 iş günü staj yaparlar, mezun oldukdan sonra bir çoğu staj yaptığı yerde iş hayatına devam eder.tavsiye edilebilecek eğlenceli ve kazançlı bir bölümdür.

    mezunlarının yapabileceği 3 şey vardır ;

    - devlet hastanesi veya özel bir hastanede biyomedikal teknikeri olarak çalışmak,
    - medikal ürünler alıp satan bir şirkette pazarlamacı olmak,
    - medikal ürünler üzerine çalışan bir şirkette çalışmak.
  • mezun olduktan sonra özel bir medikal şirketinde çalışan kişiler, türkiyenin 4 bir yanını gezme imkanı bulurlar.şöyle ki ; belli bir süre çalıştığınız şirkette, belirli cihazlar üzerine bilgi aldıktan sonra, şirket (genelde tüm şirketler böyle) türkiyenin 4 bir yanında bulunan hastanelere cihaz satar, cihazı yollar ve sonra cihazın kurulumunu yapmak için sizi yollar.yol, konaklama ve yiyecek parası şirkete aittir ve gittiğiniz yer başına prim alırsınız.neredeyse tüm medikal şirketlerinde durum aynıdır.
  • birçok kişi tarafından yanlış bilinen şey şudur ki ; biyomedikal teknikeri, medikal cihazları tamir etmez.istese de edemez.

    türkiyede kullanılan medikal cihazların tamamına yakını yurtdışında üretilir ve aracı, dağıtıcı firmalar sayesinde türkiyeye getirilir.bu firmalar ürünü alır ve siparişe göre satarlar.cihazın arızalanması durumunda, dağıtıcı firmalar, ya taşeron firmalardaki ilgili medikal mezunlarını ya da kendi bünyesindeki kişileri servise gönderir.( burada servis hakkında bilgi verelim ;cihazın satılması sırasında yapılan anlaşmaya göre, ya belirli bir süre bakım-onarım ücretsizdir ya da normalden daha düşük bir fiyatadır.anlaşma süresi geçtiğinde ise alınan servis ücretleri oldukça tuzlu olmaya başlar.öyle ki 20.000 dolardan bahsedilir. ) servise giden kişilerin bağlantıları kontrol etmek ve değiştirebileceği devre elemanlarını değiştirmekten başka yapabileceği birşey yoktur.çünkü cihaz üzerinde yapılan oynamalarda ve hatta bazen cihazın açılmasında dahi, üretici şirket cihaz tamiri için normalin iki katı para alır.bu nedenle cihazı açmak-tamir etmeye çalışmak genelde tercih edilmez.fakat zaten medikal cihazlarının arızalarının büyük bir çoğunluğu kullanıcı hatasından kaynaklanan ufak arızalardır.tüm bunlardan ötürü biyomedikal mezunlarından, medikal cihazları tamir etmeleri istenmez.

    ayrıca medikal arızalarının çoğunluğunun kullanıcı hatasından kaynaklanması sebebiyle, biyomedikal mezunları hastanelerde aranan kişiler olmuşlardır, olmaya devam etmektedirler.
  • 2 yıllık biyomedikal cihaz teknolojisi mezunlarının, dgs ile geçebilecekleri bölümler şöyledir ;

    - biyomedikal mühendisliği
    - elektornik mühendisliği
    - elektrik-elektronik mühendisliği
    - elektronik ve haberleşme mühendisliği
  • mezuniyet ertesi seçilebilecek iki kanaldan ilkine yönlenenler yani "bir firmada çalışmaya başlayanlar" evet doğru ülkeyi karış karış gezme imkanı bulurlar ama sonuda ellerindeki günlükleri açıp baktıklarında bir şehre dair gördükleri şey
    a) devlet hastanesi şurdadır,
    b) nerde yemek yenir,
    c) hangi otelde uyunur.
    malum sömürük bi düzende bir medikal firmasının "hadi koçum git şu şehre şu cihazı kur sonrada al sana şu kadar para iki gün boyunca gez toz ye iç aksırıncaya tıksırıncaya kadar" demesi 500t nin ayakta yolcu almaması kadar gerçekçi bir yaklaşımdır. şahsımın vaktin berhinde iş bilmez bir yönetiiciyle yaptığı bi diyalog bu konuda aydınlatıcı olabilir;

    ben : ş. hanım trabzon kurulumu bitti nereye geçiyim.
    ş. hanım : istanbul, istanbulda bir arıza var. ( şirket ankara şirketi)
    ben : uçak? otobüs?
    ş.hanım : tabiki otobüs.
    ben : peki yarın akşamüzeri istanbuldayım.
    ş.hanım : dalgamı geçiyorsun adam mesai bitmeden bekliyor.
    ben : nasıl?
    ş.hanım : acele et.
    haber bülteni: trabzondan istanbula giden bir yolcu otobüsünde dehşet; kimliği belirlenemeyen bir biyomedikal kaptanı darp ederek sürücü
    koltuğuna oturmuş ve apaşırı hız limitlerini zorlamıştır.

    meslek branşında ikinci bölümü seçenlerse hayatları boyunca bir hastanede büyük ihtimal beyaz bir önlükle ceplerinden sarkan tornavidalarla
    hastaların doktor tanımlarını defalarca kez zorlayacak olan ne iş yaptıkları henüz belirlenememiş bir sektörün neferleri olacaklardır.
  • lisan programlarına girecek gücü kendimde bulamadığım için önlisansı ile yetindiğim bölümdür. biyomeidkal teknikeri arkadaşlar bilirler ki (istisnalar hariç) hayatlarının bundan sonraki kısmı yollarda geçecektir.

    bilyorum yol, yemek, konaklama şirkete ait ancak üzerinizde aralıksız olarak süregelen bir patron baskısı, (neden orda kaldınız, neden onu yediniz...) kafanızda oluşturduğunuz oto kontrol ile sürekli izleniyormuşsunuz halleri (ki izlerler zaten), 1 haftalığına yola çıkıp bir ay byouncaca geri dönememe durumları ve niceleri kısa sürede sizi meslekten soğutmaya yetecektir. artık tek hedefiniz birkaç dil daha öğrenip yurtdışına kapağı atmak için büyük uğraşlar vermek olacaktır.
  • türkiye'de okunabilecek en iyi iki yıllık bölümlerden biri. sırf dört yıllık diye abuk subuk bölümler yazıp mezun olunca ne yapacağını bilmeden dolaşmak yerine bu tarz iki yıllık bölümler okumak daha mantıklı görünüyor. özellikle bu bölümü yeni açan üniversitelerin aksine en az 10 yıldır bu bölümü bünyesinde barındıran afyon kocatepe, istanbul cerrahpaşa, ege, gaziantep gibi üniversitelerden birinde okunuyorsa fakülte ayarında bir eğitim alabilirler.

    bir arkadaşım bu bölüm mezunu, mezun olduktan sonra bir medikalcinin yanında işe girdi sonra oradan çıkıp bir medikal şirketiyle anlaştı. daha 2 yıl çalışmadan maaşı 6 bin tl'ye çıkardı şirketi. 6 bin tl alıyor ama doğru düzgün harcayamıyor. şirket altına arabasını verdi şehir şehir geziyor. arabada navigasyon var ama istediği yere gitmesi gerekirse arabayı park edip bir kaç gün kaçamak yapabiliyor. yediği içtiği kaldığı yerleri haftasonları da dahil şirketin verdiği karttan karşılıyor.

    özellikle hedefi elektrik elektronik mühendisliği ya da biyomedikal mühendisliği olan öğrencilerin yks de mat2 fen2 soruları ile bu bölümlere yerleşmeye çalışması yerine biyomedikal cihaz teknolojisi bölümünü 2 yıl okuyup sadece türkçe ve matematik 1 konularından oluşan , yks sınavından kat kat daha kolay olan dgs sınavı ile bu bölümlere geçmesi çok daha kolay.