şükela:  tümü | bugün
  • ailenin büyük fertlerinin küçük fertlerine oyuncak, para, hediye...... vs..vs.. vermemek için verdikleri örneklerde
    kullandıkları kalıplaşmış sözlerdir.
    ör.
    biz çocukken karda yalınayak okula yürürdük 4,5 km bizim hiç oyuncağımız yoktu ozamanlar hiçte itiraz etmezdik. kendi oyuncağımızı kendimiz yapardık.
  • belli bir yaşı geçince daha sık kullanılmaya başlanan söz.

    ama gerçekten de sanki daha güzeldi zaman ve mekânlar biz çocukken. ne de olsa başta tv bağımlılığı denilen şey bu derece yoktu, rengârenk çocuk dergileri ve çizgi roman dünyası vardı. koli koli çizgi romanları değiş-tokuş yaptığımız beyazıt meydanı tezgâhları vardı. atari salonları yoktu, tetrislerimiz vardı skorlarımızı geçmek için uykusuz kalmamıza sebeb olan, yat borusu çaldığında elimizden bırakamadığımız, yastığın altına gizlediğimiz. süper ve hiper marketlerimiz yoktu, bizleri tüketim çılgınlığına sürükleyen; bakkal amcalarımız vardı suratsız ve mekanik kasiyerlere benzemeyen. leblebi tozlarımız vardı, patlayan şekerlerimiz vardı, janjanlı ambalajlarda sarılı tatsız abur-cuburlar gibi tatsız olmayan. tipitip'lerimiz, torbo'larımız vardı, içinden saçma sapan falların çıkmadığı sakızlarımız bile güzeldi. küresel ısınma kâbusumuz yoktu, yaz gibi yazımız, kış gibi kışımız vardı, okul çantaları ile kayak keyifleri vardı. hormonsuz havuçlardan yapılma burunlarıyla kardan adamlarımız vardı, gözleri zeytinden değil de kömürden olan, sahici gibi kapkara duran. alelacele geçmeyen, tad bırakan günler vardı, şu gün olmuş hâlâ andığımız, unutamadığımız...

    nostaljiye özlem işte. nüksediyor her fırsatta.
  • simdiki cocuklari anlayamayan yetiskinlerin kullandigi soz obegidir.

    sahiden, biz cocukken, annemiz mutfak masasina yeni bir ortu aldiginda bile sevinirdik. simdiki cocuklara bakiyorum da; ps'ler, bilgisayarlar, son derece modern oyuncaklar bile mutlu edemiyor onlari.
  • ne bulsak yerdik
  • sokakta oynardık, parklarda koştururduk. biz çocukken bizim arkadaşlarımız vardı, hep beraberdik. şimdi arkadaşlarımız var ama yok, hep beraberiz ama yalnızız. parklarda ise polisler var. keşke hep çocuk kalsaydık.
  • tarkan'ın yeni albümünün kalbe dokunan ilk şarkısı. ciddi anlamda tuttum, sevdim, tav oldum. oh!

    şarkıyı dinlerken sözleri günay çoban yazmış olabilir mi diye düşündüm,
    baktım sahi öyleymiş. müziği de tarkan'a ait şarkının.

    biz çocukken
    ne güzel çiçekli kırlardık
    biz çocukken
    rengârenk düş kanatlı kuşlardık

    bir masalda saklanan
    günahsız melekler
    çok uzakta kuytuda
    suları berrak pınardık

    biz her mevsim yazdık
    hep aşk hep sevdaydık
    her gün döndü (de) dünya
    kimdik kim olduk?

    asla bitmez hayatta güneşli yarınlar
    her yürekte yaşayan bir çocuk varsa
    umut var..

    bir kırık ayna tuttu güldü hâlime zaman
    bak dedi işte bu senden geriye kalan
    bir gölge gördüm solgun yılların yorgun izi
    ah dedim hayatın elinde bi' çare insan

    olmuş bu şarkı!
  • tarkan'ın 10 albümünün 10 numara şarkısı.

    edit:imla
  • tarkan'ın yeni albümü 10'un karma'sı.
  • kendimi dönüp dönüp bu şarkıyı dinlerken buluyorum. albümün en iyisi bence. karma'da olsa sırıtmazdı, o derece..