şükela:  tümü | bugün soru sor
  • simge pınar'ın tedx hayal et sahnesinde sözlediği 2 şarkıdan biri.

    ilk kez dinlediğimde çok hoşuma gitmişti. ayrı bir kayıt olarak yayınlanırsa çok daha güzel olabilir.

    bekliyoruz.

    https://youtu.be/n3qojyl6khs
  • simge pınar'ın ilk single'ı. sözleri ayrı, müziği ayrı ahenkli, simge'nin duru sesiyle hayal alemlerine götüren, anısı bol şarkı.

    dinlemek için tık tık.
  • klibi de görücüye çıkmıştır. izlemek için tık tık.
  • tatlış sözlerini şuraya bırakayım:

    evimi sırtıma taktım
    yürüyorum sana ama biraz zaman alacak
    yollar ürkütücü ve karanlık
    senin cesaretin, senin güneşin sızar içime

    insanlar değişir
    şehirler değişir
    biz hep aynı

    sen yokken öğrendim birkaç şeyi
    birden fazla aşk varmış, bil istedim
    sözler tutulmamak, sevgiler gelip geçmek içinmiş

    insanlar değişir
    şehirler değişir
    biz hep aynı

    gerçekleşirken hayallerin hep yanında olacağım
    kıyıda köşede kalmış güzellikleri hatırlatacağım
  • sözleri ayrı müziği ayrı şa ha ne olan eserin spotify linki de şurada.
  • bir yaz akşamı, iş çıkışı, eve yürürken spotify sayesinde varlığından haberdar olduğum ve akabinde art arda dinlediğim süper şarkı. (temmuz akşamına da bu yakışırdı zaten.) eve geldim, ev karanlık, bütün pencereler açık. hafif serince. ortam müsait. "yine fütursuzca, hunharca dinlediğim bir şarkı buldum" dedim. sevgilime de dinlettim. biraz tekdüze buldu. benim kadar heyecanlanmadı, üzüldüm. neyse, yapacak bir şey yok. beni ise hayatta en çok heyecanlandıran şeyler: 1- iyi olduğunu düşündüğüm bir şarkıyı yazıp, arkama yaslanıp, onu ilk dinlediğim an. (koşasım gelir sonra hep) 2- kalbimden vuran, mükemmel bir şarkıyı keşfettiğim an. (adeta bir ergen gibi hayallere dalıyorum. yaşama sevinciyle doluyorum.)

    neyse, fazla uzattım. şarkınız, şöyle bir fotoğraf canlandırdı zihnimde muhterem simge pınar: daha yolun başındayken, 18'imizdeyken, 7 yıl birlikte okuduğumuz ve yakında ayrılacağımız arkadaşlarla okulun bahçesindeyiz, sanki mutlu bir geleceğe gülümser gibi bakıyoruz.

    gerçek hayatta değil belki ama bir fotoğraf karesinde: "insanlar değişti, şehirler değişti, biz hep aynı".

    söz & müzik: simge pınar
    düzenleme: harun tekin
    yönetmen: emir yargın
    vokal & gitar: simge pınar
    davul: mertcan bilgin
    bas gitar, akustik gitar, geri vokal, programlama: harun tekin
    kayıt: babajim istanbul
    mix: tarkan gözübüyük
    mastering: güven ersoysal
    prodüktör: harun tekin
  • dünden beri bu şarkıya sığındım. en az 150 belki de 200 kez dinlemişimdir ve hâlâ dinliyorum. hiçbir şeye inanmasam da müziğin şifasına inanıyorum. hadi bana eyvallah. muhterem morrissey'ninkiler tadında olan riff'lerine saklanıp, orada dünyayı unutup, insanlardan kaçıp, kendimi unutturup sakinlemek istiyorum. o dupduru sesin, "gerçekleşirken hayallerin hep yanında olacağım, kıyıda köşede kalmış güzellikleri hatırlatacağım" sözlerine güvenelim dünyaca.

    ey müzik,
    durula bizi, iyileştir.
  • muzigi asiri guzel olan ama sozleri, aslinda guzel olmasina ragmen, bana gore sarkiya tam oturmamis simge pinar sarkisi. muzigi bende bi masal kahramaniymisim da baloda dans ediyormusum hissi yaratti. muzigine odaklandikca kendi masalimda gulumsuyorum.
  • spotify'ın çalma listesi radyosu zamazingosu sayesinde keşfettiğim şarkı. sonra merak ettim bu şarkıyı söyleyen nasıl biri diye açtım klibini izledim, kız ne kadar güzelmiş dedim, başa sardım bi kere daha izledim, bi kere daha, bi kere daha. (kız hala çok güzeldi) bu kadar fazla dinleyince ister istemez sözleri bir içselleştirme, düşünme zamanım oldu, en çok şuraya takıldım:

    "insanlar değişir
    şehirler değişir
    biz hep aynı"

    belki iki sene ya da daha öncesinde bir dönemde, henüz insanın duygu/durum saflığına inanırken şu nakaratı dinleseydim çok güzel söylemiş lan, diyebilirdim. şimdi gözlerimi devirmek dışında bir etki yaratmıyor. insan değişir, şehir değişir ama onların bir parçası olarak sen de değişirsin. gözlerinin gördüğü değişir, kalbinin hissettiği değişir, gittiğin yerler değişir, olaylara baktığın açı değişir, izleyip etkilendiğin bir film seni değiştirir, okuduğun bir kitap seni değiştirir, böyle böyle katmanlarca üst üste eklenen ve gündelik hayatında sana temas eden her insan, her söz, her sıkıntı, her kelime... değişirsin, proust'un dediği gibi, seni önceden temsil eden silik bir görüntü kalır geriye diğer insanların yakalamaya çalıştığı, derisini değiştiren sürüngen bir hayvan gibi. işte o silik görüntün kalır klipteki kız gibi beyoğlu'nun ara sokaklarında evini sırtına takmış dolaşan, artık sen değilsindir, aynı hiç değilsindir.
  • girişini hooverphonicin happiness şarkısına benzettiğim muazzam parça.