şükela:  tümü | bugün soru sor
  • bugün amcamı toprağa verdikten sonra içine düştüğüm hissiyat. fazla benmerkezci olmamızdan kaynaklı, kabul edemediğimiz gerçek.

    marcus aurelis'un dediği gibi;

    "vazgeçilmez değilsin, tıpkı senden önce olduğu gibi senden sonra da dünya dönmeye devam edecek."
  • yanlış önerme, bence tabii.

    ben öldükten sonra hiç biriniz yoksunuz hatta hiç bir şey yok, sizi algılayan benim, ben yoksam siz de yoksunuz.
  • beni rahatlatan gerçek. çok manalar yüklüyoruz kendimize. hepimiz kendi hayatımızın baş rolü, başka hayatların figüranıyız sadece. kendi küçük kıyametimiz geldiğinde, diğerleri için güneş doğmaya, yağmurlar yağmaya, çiçekler açmaya devam edecek. bizsiz de yaşayacak, öleceğini söyleyen herkes. insanlığa gerçekten ciddi katkıları olan biri değilsek, bu dünyadan bizim gibi birinin geçmiş olduğu bilinmeyecek bile. o koca koca egolarımız toprağa karışıp hiçliğe dönüşecek. en fazla birer istatistik, soy ağacında birer isim olarak kalacağız. kim olursak olalım, her doğan yeni günde biraz daha unutulacağız.
  • ben doğmadan önce dünya nasıl yoktu ise, benden sonra da yok olacaktır (benim için). lakin reenkarnasyon varsa, şimdiki bilincimle kaldığım yerden devam etmek isterdim yola.

    yine de, en iyi ihtimalle 2080'li yılları göremeyecek olmanın hüznü içindeyim. sâfi meraktan o da...
  • hayattayken olumlu, olumsuz ve sana rağmen devam eden şeyler varken öldükten sonra da devam edecek olması oldukça doğal geliyor. insan bencil ve en önemlisi unutabiliyor. ve kendi çıkarlarına uyuşmadığı an her şeyi değiştirebilir. yokluğunu da hatıralarını da.
  • o yüzden; sevin be abi. kimseyi kırmayın. bu dünya kimseye kalmayacak