şükela:  tümü | bugün
  • babamın anneme evlilik teklifi etme biçimi. annemin sabrına hayranım ben olcam 2 tane çarpardım suratına.
  • zurnanın zırt dediği an.
  • duyduğumda kafa atmak istediğim soru cümlesidir. ebenin körüyüz diye cevap veresimin geldiği, olacağı varsa da sorulmasıyla hiç bir ihtimalin bırakılmadığı en antipatik harekettir.
  • - şimdi biz neyiz muharrem
    - insanız
    - başka?
    - nasıl başka? kadınız, erkeğiz.
    - yok yok öyle değil, senle biz, birlikte neyiz
    - eööö iyi bir ikiliyiz.
    - şansalla erman kovalasın seni e mi?
    - beklediğin yanıt bu değildi?
    - ı ıh.
    - hmm, eheh tamam tamam, biz... biz çok iyi partnerleriz süheyla
    - allah belanı versin, pis herif.
  • korkak sorusu. karşı tarafı bir kıvama getirip gerisi olduğu gibi bırakılırsa gelmeyeceği için, karşı taraf serbest bırakıldığında kaçacağı için ve "benimle çıkar mısın?" amele bir soru olduğu için onun sarısının sorusudur bu. "buraya kadar gelmişim burdan geri dönmeyeyim şimdi, çok az kaldı"nın da yeşili.
    yine de başarıyla sonuçlanır ayrı. bu gerçeklik bunu soranın korkak olduğu gerçeğini değiştirmez o da ayrı.
  • bazen öyle anlarda sorulur ki.. "yuh arkadaş ya" diyesi gelir insanın.

    bir hatunla olur olmaz yerlerde, olur olmaz şekillerde 1 ay boyunca sevişilir; saksafonlar, memeler, donlar havalarda uçuşur.. hatun, çevresinde çok efendi, hayatta böyle şeyler yapmayacak biri olarak tanındığından, yaşanan bu kısa anların sıcaklık seviyesi de tepededir haliyle.

    olay döner dolaşır o hain noktaya gelir: biz şimdi neyiz?

    "hiçbir şeyiz, arkadaşız" dendiğinde, karşısında söz verdiğin halde lunapark'a götürmediğin bir çocuğun yüzünü görür insan.

    tanımlanamaz, tepkideki sözlerin kifayetini kaybedeceği bir sorudur "biz şimdi neyiz".