şükela:  tümü | bugün
  • bilhassa akşamları yapılınca insanı iç huzura veya huzursuzluğa sürükleyen, düşüncelerle yüzleştiren eylemdir. çok kez yapardım eskiden, artık ondan da vazgeçtim. öyle boş boş etrafa bakmak, insanların hepsinin karıncalar gibi bir yerlere koşuşturmasını izlemek, yüzlerindeki asıklığı, kaygıyı görmek... sonra kendine, kendi hayatına dair düşüncelere dalmak... kulaklık varsa empyrium, ludovico einaudi kaçınılmazdır. hele bir de monday çalıyorsa yazmak farz olur. düşüncelilik hâli, insanı bu coğrafyada kedere sürüklese de özgürlük zannedersem yalnızca düşüncelerde anlam kazanıyor. kimsenin yasaklayamayacağı tek şey...
  • bir nevi şehir meditasyonu.
  • karşıda deniz varsa ortam sakinse şu an tam da yapmak istediğimdir
  • bazen kendi kendime yaparım bunu. insanları izlerim genelde. ve bir anlığına kendi dertlerimden uzaklastirir. bazen de derin düşüncelere daldirir. hele ki deniz karsisindaysan.
  • oturuyorsan boş değildir.
    bardağın dolu tarafından bakmayı öğrenin artık sevgili a.q arabeskleri.
  • (bkz: depresyon)
  • yol kenarında yüksekçe sayılabilecek bir parkta yaptığım bir eylem. gelen geçen araçları izlerim sigaramı yakar anılara dalarım veya düşünürüm bazen hüzünlü bazen mutlu. ne olursa olsun iyi geliyor.
  • orhan veli'nin işsizlik şiirini aklıma getirir.
  • sahilde sık sık yaparım. kitap olursa akşamı ederim.
  • gözlerimi kapatıp kafayı geriye yatırıp hareketsiz durarak yapmak istediğim, kısa süreliğine de olsa hayatın bütün dertlerinden arınmış hissi verdiğini düşündüğüm harekettir.