şükela:  tümü | bugün
  • bize foça jandarma komando asteğmen kursunda öğretmişlerdi. tatbikat yapmak ve düşmana hedef almak dışında kurşun sıkmak osmanlı’da haram kabul edilirmiş.

    sonra görev sırasında, ırak sınırındaki üs bölgesini terk ederken, taşıyamadığımız cephaneyi yakmak için nişan çalışması yapmıştık. komutan yüzbaşı, askerliği bitmek üzere olan devrelere, “haramdır” diye kurşun sıktırmamıştı. “siz buradan eve döneceksiniz, eğlenceye kurşun haramdır.” demişti.

    yüzbaşıma sordum: devlet malı olduğu için mi haram? ayrıca kuran inerken kurşun mu vardı? nasıl haram olur?

    yüzbaşım bunun islamdan da önce, eski bir türk geleneği olduğunu anlattı. kılıç, sadece düşman ve av öldürmek için kaldırılırmış, eğitim için kör kılıç kullanırlarmış, öldürücü niteliği olan herhangi bir gereçle oyun, eğlence eski türk dinlerinde günahmış. bu gelenek yeniçerilerden, kızılderililere bizimle bağı olan toplumlarda aynen geçerliymiş.

    hatta bu yüzden bizde eskrim gibi sporlar ve düello gibi alışkanlıklar yokmuş.

    bizde havaya kurşun sıkma huyu, yeniçerilik kaldırılıp, batılı askeri törenler uygulanınca başlamış.

    ben yine de islamda haram olmaz diye düşünüyorum. ancak belki mekruh kabul etmek doğrudur.

    ama geleneklerinden, köklerinden kopmuş türk gençliği, yoz bir alışkanlıkla eğlenmek için havaya silah sıkabiliyor. batı karşıtı gençlerin, batıdan gelen alışkanlığı gelenek diye benimsemeleri tuhaftır.