şükela:  tümü | bugün
  • (bkz: bu adam benim babam)

    gerçi hakkını yemeyim, boşanmadan önce de pek ilgilendiği yoktu.

    edit: 11.04.2021 günü covid nedeni ile vefat etti. keşke çocukları ile ilgilenseydi de ardında güzel anılar bıraksaydı.
  • ben iki yaşındaydım boşandıklarında. öz babamı hatırlamıyorum bile. resimlerde gördüm sadece hiçbir şey hissettirmeyen. daha sonra annem tekrar evlendi. o adam bana babalık yaptı. tanımayan herkes bizim üvey olduğumuzu bile anlamıyor. çok tuhaf geliyor aile olmak için kan bağı ya da bir insanın dünyaya gelmesine vesile olmanız anne ya da baba sıfatını almanız sizin öyle olduğunuz anlamına gelmiyor.
  • (bkz: acımak (reşat nuri güntekin))

    anneler çocuklarını babaya karşı doldurabiliyor hatta taraf seçmeye zorlayabiliyorlar.
    baba n'apsın?..
  • çoğunlukla hayatta kendi de dahil olmak üzere hiçbir şeyin sorumluluğu alamayacak, güvenilmez ve bencil bir adamdır.
  • ver o zaman çocuğun velayetini. ben, beni aldattığın halde mahkemede ispat edemediğim için elimden alıp boyfriendinle seviştiğin eve tıpış tıpış gelmek zorunda değilim. kadınlar erkeklerden daha iyidir imajı yaratmaya çalışan her başlığa tükürmek gerekir. hatta üzerinde işemeli sıçmalı ayin yapılmalıdır. çocuğu pisliklerinize alet edip silah gibi kullanmayın.

    karaktersizlik cinsiyet ayrımı gözetmez.

    "acun miami bir de bir şey daha var." pardon o başka bir başlıktı.
  • genelde bu ilgisizlikleri yüzlerine vurulunca 'ver o zaman çocuğun velayetini' derler. al ulan velayet senin olsun denirse apışıp kalır ve hemen çocuğa bakacak yeni bir kadın ararlar. bu kadın genelde anne, kız kardeş, parayla tutulan bir kadın ya da en beteri yeni bir sevgili/eş olur. ama o çocuğa yine kendi bakmaz. çalışmayan sokakta serserilik yapan, miras yiyen , kira geliri olan vs tüm adamlar için de durum aynı. boşandıktan sonra velayeti babaların üzerinde olan çocuklarla ilgili yapılan bir çalışmada okumuştum. çocukla 1. ilgilenen kim? diye sorulduğunda 1 kişi bile benim(baba) diyememiş. o sebeple boşuna artistlik yapmayın.

    türk toplumundaki babaların %90'ı böyledir. ne yazık ki sadece boşanma sonucu değil annenin ölümü sonucunda da durum böyledir. 6 yaşında annesini kaybeden anneannem her zaman 'anası olmayanın babası da olmaz' derdi. çok afedersiniz maalesef erkeklerin çoğu o sırada kimi daha gönülden s.kiyorsa o kadının çocuklarını benimsiyor. kendinin olsun olmasın.
  • insanı hayattan soğutan tiptir. baba denmeyi bile hak etmezler. arada arar, ayda yılda bir görür çocuğun dengesi bozulur. çocuk özler babayı göremez. hayatında bir baba figürü yoktur. özel günlerinde yanında annesi, dedesi, ananesi, dayısı vs vardır. bu babalar genelde boşanmadan önce de ilgilenmezler ama boşanma davasında vefakar, cefakar baba olurlar. dünya kadar insan olsa da o çocuğun yanında babanın boşluğunu doldurmaz. ya hiç aramayın sormayın yada adam gibi ilgilenin çocuklarınızla. büyüyor bu çocuklar. okula başlıyor, hasta oluyor, doğum günü oluyor, özel günleri oluyor yoksunuz sonra ben babayım hadi ya gerçekten mi? sizin yapmadığınızı da başkası yapınca zorunuza gitmesin hiç boşuna. sıkışınca basıp gidicem beni kimse bulamayacak. işine gelince ben babasıyım. yapmayın çocukların psikolojisi bozuluyor. ya tam yanında olun ya hiç olmayın. en azından babam yok der.
  • bazen de bu duruma anne neden olabilir.

    bir akrabamın eşi babanın yasal hakkı olmasına rağmen çocuğu babasına göstermemek için elinden geleni yaptı. başka şehire, hatta başka ülkeye kaçırdı. baba maddi olarak her türlü desteği gösteren birisi, manevi olarak da bunu yapmak istiyordu.

    olay davalık hale gelene kadar da bu böyle devam etti. daha sonra anne velayeti kaybetme ihtimali ortaya çıkınca mecburen çocuğu babaya periyodik olarak vermek zorunda kaldığında annenin 6-7 yaşındaki çocuğu baban seni sevmiyor, görmek istemiyor, seni almaya gelmiyor diye doldurduğu da anlaşıldı.

    maalesef boşanmalarda çocuğu bu şekilde silah olarak kullanan insanlar da mevcut.
  • amaan bosver, zaten buyuk ihtimalle aslinda kendisinin bile degildir.
  • orospu cocugunun ta kendisidir