şükela:  tümü | bugün
  • eğitimci olarak gözlemlediğim durum, boşanmış aile çocuklarında gördüğüm problemler; anne - baba tutumunun birbirinden farklı olduğu, tutarlı davranışlar sergilemeyen ebeveynlerin çocuklarında gördüğüm problemlerden daha fazla değildir.
    elbette, tek ebeveyn ile büyüyen çocukların yoksunlukları vardır.çocuğa net bir dil ile nelerin mümkün olabileceğini ve olamayacağını ifade ederseniz, çocuk kafasında kurduğu hayallerle gerçekler arasında geçiş yapmakta zorluk yaşamaz.fakat çocuğun babayı veya anneyi hiç görmediği, iletişimin sıfır noktasında olduğu durumlarda yaşadığı yoksunluklar çok daha zorlayıcıdır. (bkz: güvensizlik)
    mutsuz aile çocuklarına gelince; ebeveynlerin çocukları için evliliğe katlandığını bilinçli veya bilinçsiz olarak çocuklarına hissettirmeleri, çocuklarını ömür boyu bir vicdan yüküyle baş başa bırakmalarına sebep olmaktadır.benzer durum tek başına çocuğunu büyüten anneler için de geçerlidir.
    boğulma tehlikesi mi yaşıyorsunuz, yüksekten mi düşüyorsunuz bilemem, fakat; önce can yeleğini kendiniz takmalısınız ki, çocuğunuzunkini de takabilesiniz.yoksa kimse hayatta kalamaz.
  • hiç de anormal değildir. kaldı ki istanbul'un %70'i boşanmış durumda.

    ben özellikle cuma ve pazar günleri köprü trafiğini de buna bağlıyorum. millet çoluğunu çocuğunu görmeye gidiyor. genelde boşananlar farklı yakalarda yaşıyor çünkü.
  • özel falan değilsiniz artık ben zaten kırılmış bir kızım tavırlarınızdan çıkın. mis gibi hayat işte boktan aile ortamında büyüyenleri de görüyoruz. sorun ebeveynlerinizin boşanmış olması değil sizin yıkık olmanız.
  • trilyonlarca ihtimale gebe bir durumdur. bu ihtimallerin bir kısmı iyi, bir kısmı mükemmel, bir kısmı kötü, bir kısmı felakettir.

    çok fazla dramatize etmek yersizdir, fazla hafife almak daha yersiz. akışına bırakıp, üzerinize düşeni yapmaya çalışmalısınız genç dostlarım. okumak ya da çalışıp meslek sahibi olmak, varsa yeteneklerinizin üstüne gidip zoru başarmak sizi daha iyi ihtimallere götürecektir.

    küçük görünen olaylar sizi büyük etkileyecek. hazırlıklı olun ve ölçülü davranmayı ihmal etmeyin. çok zor olacak, fakat kazançlı çıkacaksınız.

    hangi ebeveyninizle kalıyorsanız, ondan bir oda isteyin. hap kadar olsun, sizin olsun. size iyilik ettiğini düşünerek aynı odada kalmak yoluna giden ebeveyninizi kırmadan onu yönlendirin. unutmayın ki onlar da sizinle beraber bu deneyimi ilk defa yaşıyorlar ve yönlendirilmeye ihtiyaçları var.

    yolunuz açık olsun...
  • 9 yaşından beri tecrübe etmekte olduğum şeydir.

    ve cidden abartılacak bir şey değildir. şu hayatta ne büyük dertler var, insanlar nelerle boğuşuyor. anne ve babamın boşanması mutsuzluk kaynaklarımın yüzde 5'ini bile oluşturmaz.
  • mevzu derin, cevabi da değişken. eğer şiddetin olduğu bir aile ise mevzu bahis, elbette şanslı çocuktur. benim yazacaklarım ise kardeşinle, ananla babanla dahi aynı evlerde yasamaya tahammül edemediğimiz bu son dönemlerde lüks nedenlerle boşanan insanların çocukları için. maalesef çocuklar arada heba oluyor. okula başlamak ayrı dert, yaz tatili kompozisyonların ayrı dert, büyüdüğünde boşanmış aile kızına yanasilmaz diyen ayılar ayrı dert, evlenirsin ayrı dert, nikahta hala vs teyze terörü ayrı dert, çocuğun olur, doğuma giderken bile "annemle babam olay çıkarmaz inşallah" diye düşünmek ayrı dert. ha, hiç mi olumlu tarafı yok dersen, var elbet. maden baskı altında olusur; yani her sıkıntı insana çok şey öğretiyor. çok uçlardaki kanlı bıçaklı boşanmalardan bahsetmiyorum, ama makul insanların boşanmalarında çocuklar hayli empati sahibi oluyor bence. velhasıl, boşanırken evlenirken düşündüğünün 10 katı kadar düşünmek lazim
  • oglumla bir kitap klubune gitmistik. okunan cocuk kitaplarindan biri de aileler hakkindaydi. kitabin kendisini bulamadim ama bazi replikleri aklimda cevirerek yaziyorum:

    herkesin aileleri farklidir
    bazilarin kardesi vardir, bazilarinin yoktur
    bazinin abisi vardi bazisinin ablasi
    bazilarinda hem abla hem abi vardir
    bazi ailelerde bir anne vardir bazilarinda iki ;)
    bazi ailelerde bir baba vardir bazilarinda iki ;)
    bazi ailelerde buyukanne vardir bazilarinda dede

    ..arada renklerden farkli irklardan incanclardan da bahsediyordu,
    bazilarda christmas kutlanir bazilarinda ramadan... diye devam ediyordu

    o nedenle onyargilarinizi kendinize saklayin ne sekilde olursa olsun mutlu bir aile olun!
  • anksiyete bozukluğu ile el ele verip kırlarda dolaşmaktır
  • ben de boşanmış aile çocuğuyum ve ne şanslıymışım diyorum insanların yaşadıklarını dinledikçe, okudukça. çünkü hem annemin hem babamın daima önceliği bizdik. ne kavgalı ayrıldılar ne de bizi yıprattılar. herkes bu duruma öylesine şaşırıyor ki beni esas üzen bu durum. çünkü olması gereken bu. çocuk yoksa bir daha görmezsin o insanı ama çocuk varsa birbirlerine olan öfkelerini çocukları üstünden birbirlerine yönlendiren “yetişkin”lerden nefret ediyorum. para için çocuğunu kullanan anneler, çocuğuyla gram ilgilenmeyen babalar.
    siz çocuk sahibi olmayın gerçekten. adama/kadına kızdın diye çocuğundan ne çıkarıyorsun. ömür boyu travma bırakıyorsunuz o çocuklarda. işin üzücü yanı bunu cahil dediğimiz insanlar değil bayağı ummadığım eğitimli insanlar yapıyor .
    babam belki iyi bir eş değildi belki ama iyi baba oldu. (bunu ben değil annem söylüyor)
    tabii ki bizde zorluklar yaşadık her anlamda. gerçi insanların yaşadıkları hayatlara bakınca sorunlarıma sorun demekten utanıyorum.
    bilsem ki yolum ayrılsa dahi(boşansam) bir adam beni tek bırakmayacak ebeveynlik yolculuğunda sanırım evlilikten bu kadar korkmazdım.
    babamla paylaştıklarıma, her daim yanımda oluşuna, ne kadar farklı düşünürsek düşünelim beni her daim desteklemesine bakıyorum ve ben böyle bir adam bulabilecek miyim diyorum. biz daha ilk aşamalarda takılıyoruz adamlarla.

    geçenlerde yazdığım gibi boşanma olayında daima çocuğun tarafındayım ben.
  • acilin psikoterapist geldi. ingiltere'de yasayan ve yetiskinlerle calisan bir terapistim. uzmanlik alanim iliskiler ve baglanma sorunlari. simdi size su an beraber calistigim danisanlarin yaslarini, mesleklerini, cok genel cizgilerde psikolojik durumlarini ve ebeveynlerinin bosanip bosanmadigini yazacagim. sonra da ileriki yaslarda psikolojik sorunlari olan insanlarin ortak ozelliklerini gozlemlerime dayanarak aciklayacagim. (ipucu: bu ortak ozellik ailenin bosanmis olup olmamasi degil)

    danisan 1: 20'li yaslar, kadin. meslektasim. ıliski ve baglanma sorunlari, ozdeger sorunu. anne baba beraber.
    danisan 2: 30'lu yaslar, kadin. cocuk cerrahi. ciddi iliski ve baglanma sorunlari, anksiyete, kimlik bunalimi. baba cocukken olmus.
    danisan 3: cift terapisi. ıkisinin de anne baba ayri. cok ciddi bir psikolojik sorunlari yok.
    danisan 4: 20'li yaslar, kadin. bilim insani. cok ciddi iliski ve baglanma sorunlari, ozdeger sorunu, cinsel sorunlar. anne baba beraber.
    danisan 5: cift terapisi. cok ciddi psikolojik sorunlari yok. kadin anne baba beraber, adam anne baba ayri.
    danisan 6: 30'lu yaslar, kadin. proje yonetimi. ciddi iliski ve baglanma sorunlari. anne baba beraber.
    danisan 7: 30'lu yaslar, erkek. yazar. cok ciddi baglanma sorunu, ozdeger sorunu, depresyon. anne baba beraber.
    danisan 8: 20'li yaslar, kadin. psikolojik danisman. ıliski ve baglanma sorunlari. kimlik sorunlari, anksiyete. anne baba beraber.
    danisan 9: cift terapisi. kadin sosyal fobi, anksiyete, ozguven eksikligi, kendine zarar verme, depresyon. anne baba beraber. erkek genel anksiyete. anne baba ayri.
    danisan 10: 20'li yaslar, kadin. muhasebeci. anksiyete, depresyon. anne baba ayri.
    danisan 11: 30'lu yaslar, kadin. yonetici asistani. ıliski ve baglanma sorunlari. anne baba ayri.
    danisan 12: 20'li yaslar, kadin. ogrenci. panik atak, anksiyete, baglanma sorunlari, ozguven eksikligi. anne baba beraber.
    danisan 13: 30'lu yaslar, erkek. gazeteci. gordugum en ciddi baglanma sorunu, kimlik sorunlari, depresyon. anne baba beraber.
    danisan 14: 30'lu yaslar, erkek. software. cok ciddi baglanma sorunlari, ciddi anksiyete. anne baba beraber.
    danisan 15: 30'lu yaslar, kadin. gazeteci. ciddi iliski ve baglanma sorunlari. paranoya, anksiyete, kimlik sorunu. anne baba beraber.
    danisan 16: 30'lu yaslar, kadin. politikaci. anksiyete, ozdeger sorunu. anne baba ayri.
    danisan 17: 20'li yaslar, erkek. ordu mensubu. anksiyete, depresyon. anne baba ayri.

    bunlar belki bir fikir vermis olabilir. goruldugu gibi anne baba ayri ya da beraber olma durumu ile kisinin yetiskinlikteki psikolojik sagligi arasinda belirgin bir baglanti yok. anne babasi ayri olanlarda bu surec kotu islemis, cocugun hisleri gozetilmemis. bunlar su an calistigim 11 kisi ve yakin zamanda calismayi bitirdigim 6 kisi, representative bi sample yani (turkcesini bilemedim). ayni trendi yillardir beraber calistigim danisanlarla da gozlemledim. hatta soyle bir dusundugumde, en agir psikolojik sorunlari olan kisiler kucukken anne ya da babasini kaybetmis olanlardi, ama daha sonra anne babanin hala beraber oldugu kisiler ve sonra bosanmis aile cocuklari geliyordu. tabii bu bilimsel bir arastirma degil ama kaidemden de sallamiyorum. gozlemlerimi aktariyorum.

    simdi gelelim zurnanin zirt dedigi yere. asagidaki durumlardan birini ya da birden fazlasini yasayan kisileri yetiskinlikle toparlamak zor oluyor.

    1) duygularini ifade etmesine izin verilmemis cocuklar. bu kotu niyetle olmayabilir. ebeveyn ama genelde anne cocugunu uzgun gormeye katlanamaz, o yuzden cocuk her uzuldugunde dikkatini dagitmaya calisir, uzulmemesini soyler. en asirisinda kendi cocuktan daha cok uzulur, aglar ve cocuk artik ona hicbirsey soyleyemez. ya da baba cok disiplinlidir. cocugun ofkelenmesine, korkmasina, aglamasina kizar.

    2) cocuklukta akran zorbaligi yasamis insanlar cok zor toparliyo. adeta bu reddedilmek, dislanmak, itilmek, kendisinde bir yanlis oldugu hissi beyin kivrimlarina isleniyor. genelde kendine guvensiz, anksiyeteli, surekli kendilerini baskalariyla kiyaslayan, iliskilerinde sorun yasayan insanlara donusuyorlar.

    3) ılk iliskisi travmatik olan kisiler. anne baba aile mukemmel olabilir ama ilk romantik iliskisinde cok buyuk bir kazik yiyen insanlar da kolay kolay guvenemiyor ve bende bi sorun var hissini uzerlerinden atamiyor. ozellikle bu durumu gormezden gelirlerse ve sonraki iliskilerinde de benzer seyler yasarlarsa toparlamak zor.

    aklima baska seyler gelirse edit yaparim. ıstatistikler ne soyluyor bilmiyorum tabii onlara da bakilabilir. gozlemlerimi aktardim. bosanin demiyorum ama bosanmis , iyi iliskilerini surdurebilen, cocugu birbirlerine karsi silah olarak kullanmayan, cocugun duygularini ifade etmesine izin veren bilincli anne baba, bosanmamis ama narsist, kendi duygularini cocugunkilerden one koyan, surekli kavga eden, huzursuzluk yasayan, birbirinden kopuk, huzurlu ve mutlu bir ev ortami saglayamayan anne babadan evladir.

    edit: bircok mesaj aldim. elimden geldigince ozellikle tavsiye isteyenlere cevap vermeye calisacagim. kendi deneyimlerini aktaranlara da cok tesekkur ederim. geribildirimleri okumak benim icin de cok ilginc ve faydali oldu.