şükela:  tümü | bugün
  • huzurun bir çeşidi. ne yazık ki geçici. silkelenmek gerek.
  • bir şeyler bir tarafınızda patlayana kadardır fakat başınıza böyle bir durum gelmezse gayet kalıcıdır, alışkanlık yapar.
  • dün yediğiniz hurmalara benzer.
  • mutlulugun şiddetinin boşverilen şeye göre değişeceği açıktır.
  • bir süre sonra sıkıntıya ve varoluşsal düşüncelere daldırtır. ama sağlıksız bir yükten kendinizi arındırmanızı sağlar, en önemlisi de budur.
  • son gün çalışılmaya başlanılan sınavda hiçbir bok yapılamayacağı anlaşılınca koy götüne gitsin mutluluğudur.
  • olmayan mutluluk tipidir.

    dogdugumdan beri bosvermisim ama hic mutlu olmadim.
  • zamanla mutluluğun da sizi boşvermesiyle depresyonun naif kollarına süzülürsünüz.
  • (bkz: mutluluk sanrısı)
    aslında mutluluk denmez ama boşvermişliğin rahatlığı, üzüntüleri hayal kırıklıklarını alıp götürüyor. süreç nötr olmaya çalışmakla başlıyor, bünye acıya, kedere, yalandan mutluluğa alışınca düzeltmek zaman alıyor. hem acıdan kaçıp hem mutluluğa mesafeli durmak çok zor. genelde mutluluğa daha yakın gibi görünse de aslında yalnızca acı çekmeyi durdurmuş olmakla alakalı.

    kaygılıyken dünya yansa umurunda olmayacak tiplere bakıp "ah yavrum ya ne pırıl pırıl bir kafa" derdim. - ne bok olacaksa olsun -aman be - yemişim ben böyle işi - nasılsa öleceğim -elalemin ben ta... vs. kafalarına girip kaygıyı azaltınca bu mutluluğa benzer şeye sahip olmak mümkün. anlamsız sırıtışlarımın, üzerime hiç yakışmayan pollyanna hallerin, kalıpsız duygularımın başka izahı olamaz. sanırım içine düştüğüm ve bir süre içinde bulunmaktan hoşnut olacağım durum tam da bu! tanrım bu fevkalade bir şey!