şükela:  tümü | bugün
  • ankara kazan'da kurulan ve psikiyatrinin bir ekip çalışması olduğuna inanan özel bir psikiyatri hastanesi..
    http://www.boylampsikiyatri.com/
  • sgk ile anlaşması bulunan hastane. ulaşımı ciddi bir sorun, ankara'dan gelenler; akıncılar gişesini görene kadar otoyolda ilerleyip, gişeye girecekmiş gibi yapıp son anda karar değiştirerek ankara lojistik üssü tabelalarını takip ederek ulaşabilirler.
  • sitesi oldukça kullanışsız olan hastane. yer seçimi de oldukça ilginç. istanbul - ankara otoyolu akıncı gişeleri'nin hemen yanında bulunuyor. tek ulaşım özel araç ya da taksi.

    ahanda krokisi

    http://i.imgur.com/lzq1c.png
  • 11 gün kadar misafir edildiğim hastane.

    psikiyatrik hastalıkların yatarak tedavisinin gerçekleştirildiği bu merkez ile alakalı endişesi ya da merakı olanlara fikir verebilecek bir entry yazmaya niyetlendiğimi belirtmek isterim.

    amatem binası ve psikiyatri hastanesi binası olmak üzere tesiste 2 adet bina yer alıyor. özellikle bahar ve yaz aylarında tadı çıkarılabilecek güzel yeşil alanlara sahip. bahçede 1 adet tavşan, 3 adet ördek ve kafes içerisinde görebildiğim kadarıyla 1 adet rottweiler beslenmekte. şimdi yavaştan içeriye girelim isterim.

    ferah bir lobiye sahip. kullanılan ilaçlardan kaynaklı bu sınıftaki hastanelerde genel kullanım alanları belli bir derecenin altında olmak durumunda. bu sebepten dolayı ufak bir ürperme hissetmeniz mümkün. oda kapasitesi çok olmadığından ve hasta sirkülasyonu yoğun olmadığından ortak alanlarda çok keşmekeş olmaz.

    ortalama insan boyunun üzerindeki kırılmaz camlı korkuluklar, kulpsuz sabit pencereler dikkatinizi çeker. odada da yumuşak duvarlar ve kırılmaz aynalar mevcuttur. oradaki pencere de görevli tarafından kontrollü bir şekilde açılır ve kapatılır. karşılıklı odaların olduğu koridorlardan oluşan tedavi merkezinde her koridordan sorumlu bir hemşire vardır. hepsi size adınızla hitap edecek şekilde sizi tanır. nöbet değişimi esnasında yemekler sonrası ortak alanlarda ilaçları verebilmek için nöbeti yeni devralan hemşireye tek tek tanıtılırsınız. tüm ilaçlarınızı tek tek hemşire gözetiminde almak zorundasınızdır.

    yemekler birlikte yenir. katılması zorunlu tutulmayan sosyal aktiviteler birlikte yapılır. cardiovascular fitness yapabileceğiniz küçük bir spor odası da mevcuttur. uyku gözlem ve ekt odası da bulunmakta.

    refakatçi bulundurma hakkına sahipsiniz. özellikle şehir dışında ikamet eden hastaların 2 adet refakatçisi bile olabiliyordu.

    hafta sonu hariç diğer günler hem hastalığınızın seyrini takip eden psikiyatristinizle hem de hastanede yer alan psikologla görüşme yapmanız mümkün. haftanın belirli günlerinde bulabileceğiniz diyetisyen size uygun, destekleyici bir yeme düzeni de hazırlayabilir. sabahın erken saatlerinde her gün ayrı hazırlanan programlar panolara asılarak hastalara duyrulur. burada belirtilen saatlere ve ilaçlarınızın düzenli verilebilmesi için öğün saatlerine riayet etmek önemli. kalan zamanları istediğiniz şekilde değerlendirebilirsiniz. benim için telefon-bilgisayar yasak değildi. doktor insiyatifindeki bir durum olabilir, o yüzden net bir şey diyemiyorum.

    yoğun gözlem gerektirmeyen ve sosyal alanlarda bulunmasında sakınca görülmeyen hastalarla birlikte hastane içerisinde yer alırsınız. hayatlarını oldukça zorlaştırmış okb'liler, duygudurum bozukluğu olanlar, yeme bozukluklarına sahip hastalar çokça karşınıza çıkar. sanıyorum bir kısım hasta için de bakımevi görevi görmekte. çok uzun süredir orada kalıp da hiç ziyaretçisi olmayan hastalar da mevcut.

    deneyimlerime, kattıklarına, kaybettiklerime gelecek olursak; hayatınızın, o hengamenin kıymetini anlayacağınız kadar sessiz bir yer. kafa dinlemek için gerçekten güzel; fakat bir süre sonra kendi iç sesinize fazlasıyla dalıyorsunuz. cam bardaktan çay-kahve içmeyi, elinize porselen bir tabağın emanet edilişini (tüm mutfak materyalleri plastik ya da karton), karşıdan karşıya geçmeyi, insanların arasına karışmayı, durakta dolmuş otobüs beklemeyi özlüyorsunuz. kendinizi, hayatınızı 'beter' diye sınıflandırarak gittiğiniz yerde 'beterin beteri'ni görerek elinizdekine daha çok sarılmayı öğreniyorsunuz.

    kızsak da bunalsak da küfürleri ardı ardına sıralasak da bu hengamenin çocuklarıyız. bunu kabul etmek durumundayız sanırım. hipomani ve güncel olarak majör depresyon tanısıyla gittiğim yerde benim deneyimlediklerim bunlar.

    aklıma gelmeyen ya da derleyemediğim hususları da belirtirseniz onları da gerekli şekilde düzenler ve eklerim.

    sağlıkla ve mutlulukla...

    edit: imla
  • bir arkadasimi ziyaret etmistim burada gecen sene. arazinin ortasinda 2 adet binasi olan kucuk bir klinik. dikkatimi fazlaca ceken tek bir sey vardi o da amatem'de yatan bir hastanin cantasinin icinin full viski ve birayla dolu olmasiydi.
    aksam olunca bipolar/borderline tedavisi goren hastalarin odasinda ickileri gumletiyorlardi tabi yakalaninca da kiyamet ve ertesi sabah problemler.