şükela:  tümü | bugün
  • brahmanalar, vedaları yorumlayan ve onların eki sayılan kitaplar. rig-veda'nın iki, sama*'nın on, atharva*'nın bir, yacur*'un iki bramanası var. bir çok brahmanalar da kaybolmuş. **

    vedalar'ı anlayıp, tekellerine alan brahmanlar (rahipler) kast sistemini kurmuş ve sistemin en üst tabakası haline gelmişler. (bkz: şudra). vedalar için de bu yorumları yazmışlar. brahmanalar'ın hem olumlu hem de olumsuz yanları olmuş..

    "
    brahmanalar hale değil bulut. ama o bulut şimşeklerle yüklü. bu şimşeklerin serptiği aydınlık olmasa hint düşüncesinin büyük bir kısmı karanlıkta kalacaktı.

    vedalar'ı yorumlayan rahipler işlerine geleni söylemişler. brahmanalar bir çiçek bahçesinden çok bir sarmaşık ormanı, tefsir kah şuurun ayağına vurulan bir zincir, kah zekayı bakir ufuklara yükselten bir kanat.
    "**

    ayrıca etimoloji'nin brahmanalarda çok önemli bir yer tuttuğunu, hatta avrupanın etimolojiyi sanskritçe'yi tanıdıktan sonra kullanmaya başladığını yine cemil meriçten öğreniyoruz. bunlara ek olarak:

    "
    brahmanalar'a bağlanan iki türlü eser var. 1) aranyakalar(ormanda okunan kitaplar) 2) upanişadlar (gizli dersler). vedalar dininin edebiyatla ilgili ürünleri bunlar. ancak bütünü kavramak isteyen sutralar'ı da incelemeli."*bir dünyanın eşiğinde
  • antik bir hint inanci olan brahman'a inanan kisiler icin kullanilan terim.

    brahmanalar hakkinda soyle bir hikaye biliyorum.
    brahmanalar her 5 yilda bir calisip edinip urettikleri her seyi bir kenara koyup yollarina devam ederlermis. boylece aralarinda bir bag olusamazmis. temiz ve hafiflemis sekilde yasamaya devam ederler. bir seye baglanip yasamin yukunu agirlastirmadan.

    gunlerden bir gun bir brahmanaya oglu gelmis. baba beni ne yapacaksin, nereye koyacaksin demis. babasi sinirlenip ogluna kizmis, kaybol karsimdan ne bicim bir soru bu diye cocugunu azarlamis. cocuk gitmis ve tekrar gelmis.
    babasi bu sefer cocuguna seni ölume gonderecegini soylemis. brahmana olmak sozunu kesinlikle tutmak demektir. ve boylece baba cocugunu uzaklara gonderir.
    oglu da babasinin yanindan ayrilip bir ogreticiden digerine gitmis. ölumu bulmak icin.
    cocuk bir ogretici/guru ile karsilasmis. guru cocuga, olumden sonra yasayacagini soylemis. varolan tum canlilardan en ustun varlik oldugunu cocuga soylemis. cocuk devam etmis ve baska bir guruya gitmis.
    ben ölumun evine gidecegim, ondan sonra ne olacak diye bu guruya sormus. guru cocuga, ölumden sonra hicbir seyin olmadigini ve tamamen yok olacagini soylemis.

    cocuk yoluna devam etmis ve sonunda ölumun evine gelmis. oraya gittiginde ölum orada degildi. cocuk orada ölumu 3 gun boyunca beklemis. sonunda 4. gunde ölum cocuga gelmis. ölum, senin gibi brahmana'yi beklettigim icin ozur dilerim diye soylemis cocuga. bu kadar uzun bir yoldan geldigin ve beni sorguladigin, ugrastigin icin sana diledigin herhangi bir seyi su anda verecegim, demis cocuga.
    kadin, saray, zenginlik, san, sohret... dile benden ne dilersen, demis cocuga.
    cocuk ölume, ben tum bunlara sahip olabilirim ama tumunun sonunda yine seninle bulusacagim. her zaman burada olacagim. bana her hediye ne verirsen ver, farketmez. yine her zaman burada olacagim.

    ölum cocuga, sen ne kadar harika bir kisisin, tum bunlardan uzak durarak gercegi gordun demis.

    buradaki cocuk; zamani, benligi, aidiyeti ve tum bunlarin sonunu sorgular.

    buradaki ana fikir, mental olarak tuttugumuz "ben" konseptine bagli her seyi birakabilir ve her an ölumle yasayabilir miyiz?