şükela:  tümü | bugün
  • 2006 mart cikisli placebo albumunun kanimca en guclu sarkisi. hatasiz, noksansiz, purussuz... albumun bastaci ettigim sarkisi. piyanonun pacalarindan tutup insani tirmandigi yerden asagiya cektigi, gitarlarin kacip kurtulmak, kosmak, uzaklasmak, savasmak, mucadele etmek icin harcadigi enerjiyi kulaklardan iceri sokup, bedenin tumune yayacak kadar guclu cigliklar attigi essiz calisma. passive aggressive demeyi cok sever ya placebo; bu da onlardan biri iste... "tatli - sert"'in mukemmel uyumu.

    (bkz: meds)
    (bkz: brian molko)
    (bkz: michael stipe)
  • we rise above this
    we cry about that
    as we live and learn
    a broken promise
    i was not honest
    now i watch as tables turn
    and your singing
    i wait my turn
    to tear inside you
    watch you burn
    ill wait my turn
    i'll wait my turn
    i'll cry about this
    and hide my cockled eyes
    as you come off all concerned
    and i'll find no solace
    in your poor apologies
    and your regret that sounds absurd
    keep singing
    i wait my turn
    to tear inside you
    watch you burn
    i'll wait my turn
    to terrorize you
    watch you burn
    ill wait my turn
    ill wait my turn
    broken promises
    promise is a promise
    promise is a promise
    promise is a promise
    and i wait my turn
    to tear inside you
    watch you burn
    i'll wait my turn

    a broken promise
    you are not, honest
    i'll bide my time
    i'll wait my turn
  • meds albumuyle olan ilk bir saatlik munasebetim sonucu one cikan sarkilardan biri oldu kendisi.
    brian molko'nun daha once david bowie ile yaptigi without you i'm nothing'i animsatan bir calisma. bir kez daha goruyoruz ki brian'in tiz sesi, agir abi klasmanindan bir sesle biraraya geldiginde harika isler cikabiliyor ortaya.

    dikkatimi ceken iki guzel ayrintiyi da eklemezsem catlarim:
    1:20 sularinda baslayan verse'de micheal stipe arka planda cok zor farkedilecek bicimde bir seyler fisildiyor, ne dedigini tam olarak anlayamadim (gelisiguzel olarak rakamlar soyluyor olabilir). ardindan gelen nakaratta ise, 2:30'da micheal abimizin bir anlik yukselisine ve adeta brian'in sesine meydan okuyusuna tanik oluyoruz. ama sonra agir moduna geri donen efsanevi rem vokalisti tekrar arka plana geciyor. bir anlamda, "istesem duman ederim seni, ama hadi yine abilik bende kalsin", der gibi adeta. iki super vokale de ayri ayri tebrik ve tesekkurlerimi sunarim..
  • farklı bişi bu.bir anda "i wait my turn" derken müzik yükselince insan kasılıp gerilip kalıyor bu kadar mı içinde hissetirebilirler bir şarkıyı. haksızlık bu! "watch you burn" deyince zaten ben yanıp tutusuyorum ki burda. insan bu sarkıyı dinleyince brian molko ve michael stipe hiç ayrılmasın hep birlikte şarkı sölesin istiyor.
  • yeni placebo albümünde michael stipe ve brian molko düeti olacak haberleri ilk geldiği zaman, stipe'ın derinlerden gelen sesi ve brian molko'nun tiz ama pek güzel vokalinin birleşimi nasıl olur diye epeyce bir düşünmüş ama kafamda bir şablona oturtamamıştım. artık kafamdaki sorular cevaplanmış oldu, çok şükür. işte böyle deli, adamı manyak eden bir şey oluyormuş....piyano ve gitarın rahatsız edici ama enfes güzellikteki uyumu, stipe'ın derinlerden yakarışı, brian'ın yürek dağlarcasına çığırışı....bir anlık sakinlik, sonra dibe vuruş, sonra tekrar çıkış.....olmuş, hem de, en enfesinden olmuş.

    şimdiden playlistimin baş tacı edildi bile. daha uzun bir süre de orada kalacağa benzer.
  • piyano ile girişi bir gary jules - mad world tarzı şarkıya giriş gibi geliyor önce. 53 saniye sonra (bendeki haliyle) davullar ve gitar işin içine giriyor, irkiliyorum, korkuyorum, içimde bir şeyler ayaklanıyor. nakarattan sonra yavaşlama nefes alma gibi, daha sonra brian*'ın söylediği bölümde ilk dinlediğimde benim de dikkatimi çeken arkada yüce vokal michael stipe'ın fısıltıları var; ben 1 2 3 4 5 6 7 6 5 4 3 2 1 diye duydum doğru mu bilmiyorum. neyse orası bir ürperti, sonra vokallerin inişi çıkışı müzikle ve birbiriyle uyumu muhteşem. her şeyiyle kesinlikle albümde öne çıkanlardan.
  • su anda fonda ilk kez dinledigim sarki. tuylerim diken diken oldu. melodik bir sarki olmasina ragmen, cok kuvvetli insanin icini urpertiyor. ellerine saglik brian.
  • *iki muhteşem sesin,mükemmel uyumunun hayat verdiği şarkı..

    *girisiyle oyun oynuyor insana,sanki gizlice hüzünle beraber insanın içine isleyip dibe çekip gidecek *gibi..sonra bir anda yükseklere çıkarıyor kalbini..yine orda kalıcakmıs hissi verip,bi anda düsme hissi *uyandırıyor insanda...sonra yeniden sessizce işliyor beynine insanın,derinden...yine bir anda o muhtesem iki *ses birden allak bullak edip,hmm resmen ağzına sıçıyor işte dinleyenin**...sonra tam sarkı *bitti derken yeniden dinlemeye hazır olup olmadığını düsünürken brian bağırıyor
    *'a broken promise
    *you are not honest
    *i ll bide my time
    *i ll wait my turn..'......rahatsız edici ve güzel..

    *bu adamları zaman zaman hayatımıza soktukları felaketleri*için sevmiyor muyuz zaten*...
    **

    edit: an itibariyle albümün en muhtesem sarkısı olduğuna karar vermis bulunmaktayım..kusursuz.ayrıca girisi bir anlık da olsa killing me killing you çağrısımı yapıyor.
  • düzenlemesi çok başarılı olan placebo şarkısı.. sanırım bol bol reverse kullanmışlar..