şükela:  tümü | bugün
  • bizzat kendim.
  • gönül isterdi ki en çok kendime güveneyim ama en çok güvendiğim insan annem.
  • tabii ki eştir, annedir, babadır ve kardeştir.
    gerçi klişe der ki bu devirde babana bile güvenme, gel gör ki babadan babaya fark var.
  • kendinden başkasına güvenerek iş yapan insan salaktır, bu çok net. bunu anlamayan henüz olgunlaşmamış ergendir, çok yakın zamanda doğruyu bulacaktır.

    ağaca yaslanma kurur, insana güvenme ölür.
  • babam demeyi çok isterdim. babaya güvenin yıkılması nedir bilir misiniz...
  • "hiç kimseye güvenmiyorum" diye bir şey yoktur. "zamanında ona güvendiğim için artık kimseye güvenmiyorum" diye bir şey vardır.

    demiş aziz nesin

    senden hiç bir şey saklamayacak/saklayamayacak tek kişi sensin. içini dışını, ne yapabilip ne yapamayacağını bilen tek kişi yine sensin.

    kaldı ki bazen kendine bile güvenemezsin. asla yapmam dediğin bir sürü şey yapmadın mı bu hayatta? asla sevmem, okulu bitiremem, bu sınavı geçemem, evlenmem ya da her ne ise.

    kendin de dahil olmak üzere kime güvenebilirsin? iyi düşün.

    hiç kimseye.

    ama çoğunluğun vereceği muhtemel cevap yine kendime güveniyorum olacaktır.

    ben de öyle düşünüyordum zaten.
  • sadece annem. her koşulda beni bırakmayacak tek insan..
  • (bkz: en güvenilir insanın en tehlikeli insan olması)

    bu zamanda çok zor güvenmek,
    tamam sevgi olsun, saygı olsun ama güven, cıks...

    kimseye de o gücü vermeyin zaten.
  • mantığım.

    zaten hayatta başka kimseye isteseniz de güvenemezsiniz.