şükela:  tümü | bugün
  • amiga'da süper uzakdoğu dövüşü turnuvası oyunu.
    kendo, bo, karate ve nunchaku dallarında dövüşülürdü, ilerledikçe rakipler epey zor oluyordu, kime neyle saldırıcaz önceden taktik belirlerdik.
    bendeki 9. adamda falan takılıyodu bitirememiştim, içimde kalmış bi oyundur senelerdir.
  • gelmi$ gecmi$ en gercekci dovu$ oyunlarindan biridir.. gerek savunmanin cok onemli olmasi ayrintili hareketleri gerek "dinlenip guc kazanma" konseptini yarmi$ bitirmi$ olmasi bu oyunu acayip super yapan unsurlardir.. yanli$ hatirlamiyorsam broderbund'in oyunu idi..
  • bu oyununun gercekciligine gercekcilik katan ayrı bir öğe ise duruşların, hareket acılımlarının, blok ve saldırıların aynen martial arts literaturunde bulunmasıdır. birebir ders aracı olarak bile kullanılabilir.
  • pcde de vardi bu oyun, ancak amigadakinin aynisi mi emin diilim. ancak anlatilanlardan aynisi olduu ortaya cikiyor..
    belli bir sure antrenman yapip ki ve stamina kullaniminizi duzenli hale getirmezseniz turnuvaya katilmaniza izin vermiyordu.. cok pis bo kullanmama turnuvanin sonuna asla ulasamamistim (cunku butun silahlarin sayisi sinirliydi...)
  • oyunun sonunda kendinizle karşılaşırdınız ve bitiş demosunda kavganın kötü birşey olduğuna yönelik mesajlar geçilirdi.
  • tokyo'nun meshur muzikholu. pek cok muzisyen, burada verdikleri konserleri, album olarak da yayinlamislardir. ilk aklima gelenler bob dylan, ozzy osbourne ve cheap trick..
  • çok eski bir karate hede hodo oyunu, oyunun başında gireceğiniz kapının üzerindeki bir yazıya göre bir kod yada öyle birşey girmeniz gerekirdi, yoksa asla training'den öteye geçemezdiniz. tabi oturup kodları teker teker çıkartmıştım... training'ler bittikten sonra yarışmaya katılır, gitgide zorlaşan rakiplerimize karşı daha önceden çalıştığımız çeşitli aletler (sopa, nunchaku, kendo, vs. vs. (hepsini hatırlayamıyorum şu anda)) yada çıplak elle çarpıştığımız güzel oyun. uzunca saatler boyunca çeşitli tuş kombinasyonları ile değişik hareketler yapmaya kasardık... güzel günlerdi...
  • nunchaku sallarken adamin cikardigi "haaaayt huuuyt hiyyytt" sesleriyle aklimda kalan yegane oyun. seslendirme olayi beni koparmi$ti zaten. yeteri kadar "eyyyttt" ve bi okadar "haiiiyaahh" duyduktan sonra psikolojim dagilir bunu muteakiben bir turlu trainingten siyrilamaz, ne zaman turnuva kapisina gelsem, oradaki ya$li adam birkac ogut-ogreti verir, hadi kocum, hadi abicim ogren de gel buyu de gel misali kovalardi kapidan. kod olayini cozene ve turnuvada hayt huyt efektleriyle harikalar yaratana kadar alnimin damari catladi. ama degdi tabi zamaninda. o gunlere de selam olsun nediyim artik.
  • savaş sanatlarının çalışıldığı, uygulandığı yer. "savaş kötü, fakat sanat iyi bi şey... savaş sanatçısı nası oluyo?" diyorsanız.
    (bkz: savaş sanatçısı)
    (bkz: savaş sanatı)
    (bkz: savaş sanatları)
    (bkz: budo)
    (bkz: bushido)
  • hoşluklardan en birincisi mesela karete tekniği için vuruşu yapmadan önce başlangıç hareketini yapmak gerekmesi, posizyon alınması gerekmesiydi. mesela tekme savuracaksanız önce ayağı diz seviyesine bağlamanız gerekiyordu. bu ayağı hazırlayıp rakibin gerekli mesafeye gelmesini bekleme anı o anki konsantrasyondur şekli güzelliği.