şükela:  tümü | bugün
  • b ile baslayan ankara sokaklarindan biri. kavakliderededir. ismine yakisir sekilde büklüm büklüm uzar gider. *
  • beyoğlu ilçesine bağlı olup çıksalın'da da bulunan sokak çeşidi
  • (bkz: teras buklum)
  • pek bir sevilen sessiz sakin bir ankara sokagidir...
  • bir ucu akay yokuşunda bir ucu tunalı hilmi caddesi'ndedir yamuk hatırlamıyorsam. tarihi yumurta savaşı olgusunun başlıca kaçış rotalarındandır
  • hala sakinliğini koruyan, tunalıdaki en uzun sokaklardan biri olan biricik sokağım.
  • çocukluğumda bildiğim, sevdiğim büklüm:

    upuzun bir sokak. o kadar uzun o kadar uzun ki tunalı'dan kızılırmak sinemasının oralara kadar gidiyor. sessiz, sakin. eski apartmanlar dizili boylu boyunca. ağaçlar falan var. inadına ordan yürüyoruz, yolumuzu uzatma pahasına. rüzgar eserken güzel güzel.

    gençliğimin hayali büklümü:

    değişen yanını görmüyorum. halen o kadar seviyor, o kadar seviyorum ki illa bir şekilde o sokağa saptırıyorum yolumu. kel alaka uzatıyorum gideceğim yeri. öyle ki, arkadaşımla sinemadan * * * çıktık mı, illa bu yoldan yürüyoruz. artık "nerden gidelim?" sorusuna gerek yok. güzergah hep belli. biz hep büklümün sessizliğinde kendi sesimizi dinliyoruz. insanlar bu sokaktan geçmiyor çünkü. (insanların uğramamasından anlamalıydım bir yamukluk olduğunu artık, aptal ben!) çünkü tunalı'ya gidecek binbir güzergah var. (insanlar geçmiyor diye tercih edilir büklüm! kafasını dinlemek isteyenin sokağıdır.) ama büklüm... ah büklüm ah, çocukluğumsun sen benim.

    gençliğimin gerçeklerle yüzleşme vakti geldiğindeki büklümü:

    oha bu ne lan?! her yer otel olma yolunda ilerliyor. şu eski bina yıkılacak herhal, otel yapılacak. sokak iki taraflı araba park yeri olmuş. gece vakti travestiler falan geçiyor buralardan. hayır canım, onlarla bir derdim yok. isteyen geçebilir tabii, bana ne. dedeman'ın oraya gelince bir iki gece kulübü. ah büklüm ah, sen masumdun *, çocukluğumdun be. gece kulüpleri sarıyor dört bir yanını. bıyıklı herifler falan...

    o kadar mutsuz, o kadar mutsuzum ki... tam büklümün önünden geçerken "şimdi!" diyorum. girer girmez eskiler benle konuşmaya başlıyor, o benle konuşmaya başlıyor. allah kahretsin diyorum; hiçbir şeyden kurtulamıyorum.
  • hayatımda ilk defa bana sokak tozu yutturan, beni büyüten, saklambaclara, dalyalara ev sahipliği yapan, sıkı dostlar edinmeme yardımcı olan, yara bere izlerinin muzur sorumlusu olan tepe yi barındıran, kartopu,kestane, su ve yumurta savaslarinin bir numaraları cephesi, ilk aşık oluşuma, ilk öpüşmeme, ilk terkedilişime ve daha bi suru ilk ve teklere ev sahipliği yapan ve hala yapmakta olan ankara nın en guzel sokaklarından biri.evim.
  • ankara'ya geldigimden beri kizilay'dan tunali'ya gecerken yurudugum sokak. hep dusunmusumdur burada yasamak nasil birsey diye kac senedir. uzun, yasli agaclar ve iki yanina sira sira dizilmis arabalar. ilginc, artik benim de yasadigim yer.
  • bana hep bukleli ve sümbül kokulu imiş izlenimi veren, çok sevdiğim bir sokak.