şükela:  tümü | bugün
  • bursa ili, osmangazi ilcesi, cekirge mahallesi sinirlari icerisinde olan; kimyaci ayten hanim, gullesi bol olsun beden egitimci nurullah bey, agresif kutup ayisi baha bey'i sukranla andigim, daha bir suru karizmatik ogretmenlerleri olan, lakin hafizamda yitip giden isimleri icin acipta telefonla dahi sorabilecegim arkadasimin olmadigi okulum.
    (bkz: hey gidi hey)
  • 95 yilinda mezun oldugum, bursa anadolu lisesi'nin mekan olarak üstünde yer alan, arkasindaki ucsuz bucaksiz tarlada güya spor yaptigimiz, rahmetli beden egitimi ögretmeni nurullah bey'le costugumuz, baha'dan tiksindigimiz, sanat müzigi korosunda ritm caldigim, edebiyat ögretmeni yusuf canbolat'i saygiyla andigim, kiz ögrencilerin korkusu rüyasi hamiyet hanimla kanka oldugum sevgili eski okulum..
  • bir sene okumak zorunda kaldığım,o zaman çok bunaldığım,sık sık kaçtığım, ama şimdi gülerek hatırladığım bağış meraklısı,ülkücü yuvası okul. şenay diye bir bedenci vardı. kendisi beden dersinde meymenetsiz yüzünü makyaj manyağı yapmış bir şekilde mevcutken, kızların tokalarını -azıcık süslüyse- toplar ve geri vermezdi.bir de matematik hocası belgin vardı,çok kısa boyluydu,bir sınavda sınıfın en arkasına sandalye getirip üzerine çıkmıştı,kağıda mı bakalım ona mı bilememiştik.
    bilardo oynamayı öğrendiğim yerdir orası aynı zamanda
  • bil fiil koguslarinda ikamet ettigim yatilisi da olan, ozellikle yatili okudugum 3 sene boyunca softa takiminin fink attigi, zubeyde hanim dogum evi'nin dibinde konuslanmis yari kapali lise. yari kapali (idi simdi nasil bilmiyorum!) keza, vaktiyle okulun bahce duvarlarini dev panolar astirip -bunlarin caddeye bakan yuzlerini billboard olarak kiralamislardi- giris kapisina mankafa bir bekci diktikleri gunleri gayet iyi hatirliyorum. okul denen nane zaten boktan bir sey, daha ne ugrasiyorsun a salak egitim kadrosu. bir seye nasil bakmak isterseniz oyle gorunur derler, ben kotu tarafindan bakmak istiyorum, kotuleri goruyorum. olasilikla iyiler de mevcut bunyesinde, bildik lise anilari, arkadaslik muhabbetleri vs gulumsetiyor insani, lakin dimagimda gercekte asili duranin lanet okudugum bir yer oldugu daha dogru. ufacik bir veletken (9 yas) kapisindan bogazimda koca bir yumrukla girdigim kapisindan, 95 yilinin haziran ayinda muthis bir rahatlama hissederek ciktigim bu boktan yeri, bir kac guzel ani disinda (onlar da kurumun sunduklari degil benim koparttiklarimdir) her zaman lanetle anacagim.
  • 94-95 sezonunda; müdürümüz gürcan erol'dan her pazartesi içtimasinda bir saat osmanli tarihi nutuklari dinledigimiz, beden egitiminde nurullah hocanin(topragi bol olsun) kuvvetli pazulari ile hasir nesir oldugumuz, cuma namazi vakti derslerin bos geçtigi, nev-i sahsina münhasir bir okuldu cumhuriyet lisesi.. melahat oyma isminde bir fizik ögretmenimiz vardi. kadincagiz genelde anjiyö olmakla vaktini geçirir, arada bir derse gelip herkese sifir verir, tekrar anjiyöye giderdi. hala sag ise kulaklari çinlasin. ve bir de huzuruna ceketi iliklemeyi unutarak çikma gafletinde bulundugum müdür yardimcisi baha bey vardi. yedigim yumruk hala hafizamda kapatilmasi gereken bir açik hesap olarak durur. (bkz: hey gidi günler)
  • ek binanin merdiven altinda, kapisi direk bahceye acilan siniflarindan birinde okudugum hem sacma kurallari hem de takan hocalariyla cok cektirmis okul. kis ortasinda joleli saclari bahcedeki cesmede yikamak zorunda kalmak, sari bot giydigin icin eve yollanmak gibi enteresan olaylari bizzat tecrube etmistim zamaninda. baha ve bilimum sapkinlari anmak bile istemem ama hocalari içinde bir yilmaz tuncinan vardi, seker gibi adamdi!
  • zamanında bahçesinde bilardo salonu olan , küçücük sınıflarına 70 kişinin sığabildiği, bursa'nın acemler semtindeki eski okulum.
  • iğrenç ötesi espriler yapan felsefe hocasının müdür yardımcılığını sürdürdüğü, en güzel 4 senemi geçirdiğim ilim irfan yuvası. ayrıca atilla hocayı okulun müdür yardımcılığına getiren zihniyeti kınıyorum.. ne iğrenç esprilerdi o öle ya..
  • okuldan çok ülkü ocagına benzerdi bir dönem.
    bıyıklı müdür yardımcısı sivil polisleri odasında misafirhane gibi karşılar kapıya kadar geçirirdi.
    verbatim cd lere erzurum türküleri yazdırırdı bize. değiştiğini umarak arkasından sövdüğüm eğitim yuvasıdır.
  • 3 senemin gectiği bursa zübeyde hanım dogumevinin hemen yanıbasında olan ilginç lise mi diyim okul mu diyim bilemedim.
    tuhaf insanlar vardı hocaları da öğrencileri de degişiklerdi.nerde olay var hepsi bcl den cıkardı.
    tuhaftı işte zengini de fakiri de ülkücüsü de hepsi ordaydı.simdi nasıl bilmiyorum.