şükela:  tümü | bugün
  • okuduğum dönemde iyi bir dil eğitimi vermesi dışında fazla bir artısı olmayan okul,şimdi nasıldır bilmiyorum.bursa'dadır.
  • şebnem ferah'ın mezun olduğu lise aynı zamanda.
  • su siralar kapanma asamasina gelmis bir bursa koleji.
  • bir zamanlar bursa'nın en merkez bölgesinde, heykelin hemen arkasında bir yerdeydi binası. kapıda bir görevli durur ve öğrencilerin uzun tenefüslerde veya yemek saatlerinde dışarı çıkmasını engellerdi. ancak öğlen tenefüsü kartınız varsa çıkabilirdiniz. kantininde dönerli sandöviç satılırdı, o sandöviçler de setbaşı köprüsünde doğru giderken mavi köşe denen yerin yakınlarındaki bir büfeciden gelirdi. talihsiz bir şekilde aynı ilkokuldan gelenleri aynı sınıflara koydukları için okmuaya devam edebileceğim halde nefret etmemi sağlayan okul olmuştur, bir yıl sonra ayrıldım zaten. gittiğim dönemdeki hocaları aslında gayet sağlamdı. özellikle halime wong'u unutamadım. bir şekilde ailelerimiz dost olunca, evlerini ziyarete gider olmuştuk. ilk lazerle çalışan videoyu (video cd) - o zamanlar plak büyüklüğündeydiler, dvd ve vcd daha çıkmamıştı - sorrund sound sistemini, soya sosunu - kocası uzak doğuluydu - onların evinde görmüştüm. birçoğu daha türkiye'de daha yoktu. okulda ayrıca hastası olduğumuz bir beden hocası vardı, yıllar sonra uludağa giderken minibüste denk gelmiştim, şöyle bir süzmüştü ve sormuştu: sen namık sözeride okudun mu? aa evet? ağır ağır başını salladı yarım ağız kaçmaz dedi... zaten hastasıydık, kölem ol dese o an olacaktım. ingilizcemin yıllarca ayakta kalmasını o bir yıllık dönemine borçlu olduğum site. bir de sınıfımı değiştirseymişim çok daha farklı olacakmış herşey diye düşündüm şimdi...
  • ortaokul yıllarımı geçirdiğim fakat artık tarihe karışmış okul. bütün hocaları çok kaliteydi. verdikleri eğitim ise birçok okuldan daha iyiydi. müdür yardımcıları çok disiplinliydi, hepsinden korkardık. bir ara hazırlıktayken pisi pisilerimizle bale dersi bile aldık. lisede bursa'nın gazi anadolu lisesi'ne geçtiğimde, namık sözeri'deki eğitimin ne kadar farklı olduğunu daha iyi anlamıştım. özellikle almanca konusunda bana çok şey kattı. çünkü diğer okullarda lern mit uns diye saçma sapan bir kitap okutuluyordu. biz ise das deutsch mobil okurduk. ve gerçekten almanca öğrendik. almanca dersi, çoğu anadolu lisesinde olduğu gibi dersten sayılmıyor nedense. ama bizde farklıydı.
    daha sonraları nilüfer'deki kocaman ve renkli binaya geçmiştik. ilk başlarda mütemadiyen sınıfımızı ararken okulda kayboluyorduk. bir de süper bir spor salonumuz vardı. badminton dersleri bile aldık. ayrıca beden dersleri boş geçmezdi. illa ki hoca bize bi şeyler yaptırırdı.
    ama öğrencileri tuhaftı.. gerçekten çok şımarıklardı.
    şimdiyse tarihe karıştığını görmek epey hüzün veriyor insana. kurucusu namık sözeri'nin bütün hayalleri, emekleri bir çırpıda yok edildi.. ama yine de hem namık sözeri'yi tanıdığım hem de onun okulunda okuduğum için kendimi şanslı hissediyorum..
  • okudukça hatırlıyorum da, evet pisi pisilerle chacha dansı almıştık. beden öğretmenimiz hep yeni spor salonunu kalitesinden bahsederdi. yerler parke değildi , parmakla sertçe yere bastığında esneyebilen fakat yürürken bunu fark etmediğimiz enteresan kauçuk gibi bir malzemeden yapılmıştı. zaten bu salona girmeden önce spor ayakkabılarımızın altı kontrol edilirdi. altında taş kum vs var mı diye. teneffüslerde masa tenisi oynayabilmek için yarışırdık. ingilizce ve almanca'nın temellerini orada atmıştık. sonra anadolu lisesine geçince değerini anlamıştık. güzel günlerdi.
  • 1993-2000 yılları arasında öğrenim gördüğüm okul. tam adı özel namık sözeri lisesi. iyi bir ingilizce eğitimi verildiğini söyleyebilirim ama bunun dışında diğer dersler ve disiplin hak getire! o yıllarda bursa'nın en köklü özel okuluydu, ilk yıllarda verilen eğitim de iyiydi fakat izmir yolundaki büyük yerleşkeye geçildiğinde ön planda olan eğitimden ziyade gösterişti. iddia bu alandaydı. sanki oraya geçilince her amaca ulaşılmış gibi bir hava vardı.

    şimdi yerinde yeller esiyor. mezun olduğunuz 50 küsür yıllık okulun artık olmaması gerçekten üzücü bir şey. bir de yıllıklarımızın paralarını (2000 yılında 25 milyon vermiştik) toplayıp, yaptıramamaları, dolandırıldık demeleri büyük ayıptı, neyse..

    namık sözeri'nin mirasını ayakta tutamayıp, topu dikenlere sevgiler, selamlar..
  • artık var olmayan okuldur..gecen sene itibariyle final okulları tarafından satın alınmıstır..eskiden lise binası olan kısım final dersanesi,eskiden ortaokul olan kısım ise final ilkogretim olmus olan mazimdir..
  • 8 sene okuduğum, atatürk heykelinin arkasındaki lacivert aluminyum kapıdan girerken birgün gelecek bu kapıdan bir daha girmeyeceğim diye gün saydığım okul. allah razı olsun fevziye ışık hocam sayesinde iyi bir ingilizceye sahip oldum. rahmetli namık sözeri kayıt olduğum gün elimden tutup arka bahçeye götürüp heyecanla atatürk heykelini göstermişti,mekanı cennet olsun.
    daha sonra sözeri ailesindeki tüm bayanlar ingilizce hocası olduktan sonra okul satıldı.