şükela:  tümü | bugün
  • dietrich buxtehude üstadın bux-vw 161 numerolu, ostinato'nun dibine vurup ses getirdiği, melodi'nin köküne kibrit suyu ektiği, süslemeleri şaha kaldırdığı muazzam, metafizik, gergin org eseri. inatçı tekrarlarında kaybolduğum dikenli labirent.

    orgda helmut walcha'nın uhrevi ve klavsende skip sempe'nin heyecanlı kayıtlarını dinlemeden geçmemek lazım. bir de şuraya göz atmak, boynuzun kulağı nasıl geçtiğini görmek de bambaşka: (bkz: bach do minör passacaglia ve füg)
  • dünyada böyle güzel besteler varken başka şeylerin ilgi görmesi çok acıtıyor insanın canını.