şükela:  tümü | bugün
  • çok tatlı bir örneğine rastladım:

    --- spoiler ---

    "şuraya birkaç türk halısı serebilseydik ne harika olurdu!" dedi biri. bu dilek ifade edilir edilmez gri ceketli adamın eli cebine gitti ve oradan mütevazi, hatta mahcup bir tavırla sırma işli, pahalı bir türk halısı çıkartmaya koyuldu.
    --- spoiler ---

    (bkz: adelbert von chamisso)
    (bkz: peter schlemihl's wundersame geschichte)
  • edebiyat terimi olmasının yanı sıra türkiye sinemasında da örneklerini görebileceğimiz bir tür denemese bile bir 'mode'dur.

    2013 yapımı onur ünlü filmi olan sen aydınlatırsın geceyibence bunun en iyi örneklerindendir.

    --- kimine göre spoiler ---

    filmde doğaüstü olaylar karakterler için gayet olağan ve sıradanmış gibi işlenir. süper güçleri olan köylü insanlar için bu durum gayet sıradandır.

    --- kimine göre spoiler ---

    tüm setting ve karakterler bildiğimiz yurdum insanı gibi 'gerçek' olup aslında içinde 'magic' olunca ortaya 'büyülü gerçekçilik' çıkıyor.

    bunun yanında hasan ali toptaş'ın aynı isimdeki romanından uyarlanan 2008 ümit ünal yapımı 'gölgesizler' filmi için de büyülü gerçekçilik denebilir. roman için de büyülü gerçekçi mi değil mi diye karakterlerin olağanüstü olan olayları tam olarak 'sıradan' karşılamadığı, hatta korktukları için büyülü gerçekçilik sayılamayacağı gibi tartışmalar olmasına rağmen, bu mode içinde sayılması muhtemel yerli filmlerdendir.

    aslında temelde edebiyatla ilgili olduğundan dolayı, filmler üzerinde uygulamada belirli sorunlar yaratabilen bir kavramdır.

    ama işte çok güzel! değişik bir şey gerçek ama değil gibi büyülü bir şey!
  • genelde edebiyatta karşılığı bulunur bu terimin fakat plastik sanatlardada birer unsurunu görmek mümkündür, -ki zaman sürrealizm bunu gerektirir. özellikle fotoğraf sanatında o saçma bulduğumuz bir takım fotoğraflar, aslında birer büyülü gerçekliğe işaret eder. fotoğrafı ise tıpkı bir şiire benzetirsek, edebiyatta ve plastik sanatlarda ki bu buluşmanın esrarını böyle görebiliriz.

    ne hoş.
  • en önemli örneklerinden biri yüz yıllık yalnızlık; büyülü gerçeklik içeren bir kitabı ilk kez okuyorsanız genelde ilk bu tip bir cümle gördüğünüzde cümleyi baştan okursunuz yok lan olamaz ben yanlış anladım herhalde diye. sonra sonra alışır; aslında kalıplar niye var ki diye düşünürsün dünyada.
  • en muhteşem örneklerini edebiyat alanında veren muzip sanat akımı. öncülerini tekrar tekrar yazmaya gerek yok da kimse yazmayınca acaba ben mi bilmiyorum bu işleri dedim; etgar keret şaheserler yaratmaktadır bu alanda. (yoksa değil midir?) sayamayacağım kadar çok hikayesi var yaşanan binbir türlü acayipliği okurken keyiften dört köşe olduğum.
    hatta tam sayamayız belki ama bazı hikayelerinde woody allen da buraya sapmaktadır bence.
    ve eklemeden olmaz barış bıçakçı son kitabı seyrek yağmur'da yer yer buralara göz kırpmış, çok da iyi yapmıştır kanımca. bravodur. yürü be'dir.
  • gabriel garcia marquez bu konuda çağdaşlarını özellikle yüzyıllık yalnızlıkla aşmıştır.
  • en son, marquez'in "yüzyıllık yalnızlık" romanını okurken bir düşünce belirginleşti zihnimde: büyülü gerçekçilikte söz konusu olan büyü, evin büyüsü. salman rüşdi'de de, murakami romanlarında da, marquez'inkilerde de, faulkner'ın karmaşık kimliklerinde de tek ortak nokta vardı hep: ev. winnicott'un bir kitabının başlığını büyülü gerçeklik akımının alt başlığı olarak da yazmak mümkün: "başlangıç noktamız ev". anasoylu ev düzeninin oğullar üzerindeki büyüleyici etkisi. evin düzeninde büyülenmiş oğulların dünyaya açılmaları ve kendilerine hükmeden, anadan kalma büyüyü güce dönüştürme, bu sayede yeryüzünü değiştirme fantezileri.

    "büyülü aile çemberinden çıkmak" (adam phillips) bir yolsa, evin büyüsünü yazmak da başka bir yoldur.
  • (bkz: bahar candan)