şükela:  tümü | bugün
  • bebeklerin, doğumdan sonra belli haftalarda yaşadığı ataklar. her bebeğin geçirdiği, normalden daha huysuz olduğu, daha fazla kucak istediği, daha fazla emmek istediği zamanlar; annelerin de sütüm yetmiyor mu diye korktuğu zamanlar. özellikle ilk aylarda olanları bariz oluyor, sonra bebek sosyalleştikçe daha az dikkat çkmeye başlıyor bu huysuzluklar. bu ataklar sonrasında bebek yeni bir beceri edinmiş oluyor. gülümsemeye başlamak, dönebilmk, eliyle bir şeyi kavrayabilmek gibi. huysuzluğun sebebi de bu yeni beceriyle nasıl başa çıkacağını bilememesi ve alışık olduğu anne karnına dönmek istemesi, kucağa alınarak sakinleştirilmeye ihtiyaç duyması, diyor uzmanlar.
  • büyüme ataklarının haftaları şöyle:
    5.hafta
    8.hafta-(kimi bebeklerde 9.hafta da olabilir)
    12.hafta
    15.hafta(15 ile 19.haftada olabiliyor )
    23.hafta(ya da 26.hafta)
    34..hafta(37.haftaya kadar sürebilir ya da birkac günlük sürelerle tekrarlayabilir)
    42.hafta(46.haftaya kadar)
    51.hafta( yada 52.)

    bebeğin erken ya da geç doğmasına göre değişebiliyor tarihler.
  • oldukça dakik olan ataklardır.bizimki 23. haftaya girdiği gün direk başladı.
    bizim oğlan çıldırmaya ben sinir krizi aşamasına geldikçe ufak bir hesaplamayla kaç haftalık olduğunu hesaplıyorum ve hiç şaşmıyor bakıyorum ki o hafta büyüme atağı haftası.
    aha geldi yine tipini s.ktiğimin atakları diye diye sabır diliyorum geçecek diyorum hadi sen azcık tut bakalım babası diyorum.
    tanım; çocuğun yeni bir beceri kazanacağı zaman ( misal benim 5.5 aylık olan velet şu sıra dönmelere başladı) normalden daha huysuz , daha çok ağlayan , doymak bilmeyen bir minik canavar haline dönüşmesidir.
    hayattan , annelikten, insanlıktan soğutur.
  • beklenen doğum tarihine göre hesaplanması gerekir. ingilizce'de wonder weeks olarak geçer.
  • şu yazıda bu ataklarla ilgili güzel bir benzetme yapılmış:

    ...birden bire, biraz hızlı yürüdüğünüzde, uçma yeteneğiniz olduğunu fark etseniz ne hissederdiniz? bu durumla basa çıkmak için zamana ihtiyacınız olmaz mıydı? “aaa artık uçabiliyorum, ne güzel” deyip günlük hayatınıza devam edebilir miydiniz? yoksa “ne yapacağım simdi, ne kadar hızlı yürürsem uçabiliyorum, ya çok hızlı yürürsem ne oluyor, dengemi sağlamak için ne yapmalıyım” diye düşünüp, endişelenmez miydiniz? “ya uçarken birden yere çakılırsam ne olacak, ne kadar yükseğe havalanabiliyorum, ya sonra nasıl aşağıya ineceğim” gibi düşüncelerden uykunuz kaçmaz mıydı? bir süre yeni yeni beceriniz sizi şaşırtmaz mıydı? evet uçmak çok güzel bir yetenek olurdu, ama bu yeteneğinizi ilk fark ettiğinizde endişelenip korkmaz mıydınız? işte çocuklarımız da her gün yeni bir beceri ile karşımıza çıktıklarında, aslında bu becerileriyle başa çıkmak için zorlanabiliyorlar...
  • bazı ana babalar için hiç anlaşılmadan gelip geçen haftalarmış. scarlett johansson'ı bile daha az kıskanıyorum o insanlardan. o hiç bir şekilde susturulamayan mızıldanmalar başladığında harakiriler, beynimi beynimi duvara vurup ezmeler, balkondan kendimi atma fikirleri dans ediyor zihnimde. ömür bitti koliği bitmedi zaten. daha bunun dişi var, ateşi var, ayaklanıp kafasını gözünü yarması var.
    tanım:beş aydır günde iki saatten fazla uyuyamamış insan evladını isyan ettiren ataklardır.
  • bu ataklar maalesef insanı sinir krizine sokuyor. sen sinir krizindeyken bebeğinin yüzüne gülmek de ayrı bi mesele. tüm o sinir harbini içinde yaşayıp dışarı gülücükler saçıyorsun, kaçıp gitmek istiyorsun, vurup kırmak istiyorsun ama gülüyorsun. ilk haftalarda olan kısmen daha zor ataklar oluyor 6.aydan sonra olanlar ise daha normal atlatılabiliyor. biz şu an 51 hafta atağını yaşıyoruz mıy mıy uyumadı, uyuyamadığı için daha sıkıntılı bi hal aldı. bunun tek güzel yanı var bebeğim yürümeyi öğreniyor
  • bizimki şu dönem 37. hafta atağını geçiriyor. ben unutmuşum hafta saymayı babaanne bile biliyor, kızım su hani hafta vardı ya orada olmasın bu çoçuk delirdi dedi. bir baktım gerçekten o döneme gelmişiz.ne yapacağını bilmiyor, birden çığlık çığlığa ağlıyor birden dünyanın en sakin en sevimli canlısı oluyor.hafif iştahsızlık da başladı, bu atakla ilgili bilgi verelim; bebek bu dönem eşyaları kategorize etmeyi , farklarını algılamayı öğreniyormuş. büyük , küçük, ağır, hafif vs. ya da örneğin muz da yiyecek, yumurta da ama kıvamları tadları farklı. ayrıca ayrılık endişesi de yaşıyormuş. tüm anne babalara sabır diliyorum.