şükela:  tümü | bugün
  • apaçık ortada olan gerçek. tabii okumadan fikir sahibi olmayı şiar edinen insanlarımız çoğunlukta olduğu için, kendisinin henüz çıkmamış kitabı gece gölgenin rahatına bak haksız eleştirilerin odağı haline geliyor.

    çağatay akman; şarkı söylemesinin yanında edebiyat alanına da gönül vermiş, çok yönlü bir sanatçımız. kendisini müzikal açıdan değerlendirebilecek kapasiteye sahip değilim fakat az çok mürekkep yalamış bir birey olarak şarkı sözleri ile sosyal medyadan paylaştığı ve kitapta yer aldığını tahmin ettiğim cümleleriyle ilgili edebi anlamda birkaç yorumda bulunabileceğimi düşünüyorum.

    ‘gece gölgenin rahatına bak’ isimli kitap, rahatlıkla yeraltı edebiyatı türüne dahil edebileceğimiz bir eser. yeraltı edebiyatı genel olarak insanın en yalın bireysel ve toplumsal korkularını; yabancılaşma ve yalnızlık korkusunu konu edinen bir edebiyat türüdür. bu türün ürünleri ülkemizde yeni yeni revaçta olmaya başlamıştır. romanda “sokaktaki adam”, ”bir küçük burjuvazi’nin anıları” gibi eserler; şiirde ise ece ayhan‘ın ‘kara şiir’leri bu kapsamda değerlendirilebilir. ülkemizde ve dünyada postmodernizmin körüklediği ‘çoğulcu kimlik anlayışı’ ve hızla gelişen teknoloji, insanlarımızı dışlanmışlık duygusuyla baş başa bırakmıştır. işte çağatay akman gibi yazarlar tam bu noktada devreye girerek halka bir nevi ayna tutmaktadır. yazdığı sözlerde ve sosyal medyada kitabından paylaştığı cümlelerde o dışlanmışlık duygusu yoğun biçimde hissediliyor. tıpkı chuck palahniuk‘un ‘doomed’, ‘invisible monsters’ veya ’fight club’ adlı romanlarında olduğu gibi. çağatay akman’ın palahniuk’a göre yaşı çok genç, ayrıca henüz sadece bir kitabı var. zamanla kendisini geliştirerek palahniuk ile aynı kulvarda yer alan bir yazar haline gelecektir.

    palahniuk’un ‘survivor’’ını okumuş olsalar çağatay akman’ın şarkı sözlerinde çok daha fazla potansiyel olduğunu görecekler. ilgilenmezler tabii. bu aristokratları paul vellaine gibi okurken çıldırtan fransız sembolistler, kerameti kendilerinden menkul servet-i fünuncular veya james joyce’un romanları paklar. yeraltı edebiyatı fazla bunlara.
  • aman troll kardeş, çocuk gelir bunları okur sonra anlık gaz ile dövüş topluluğu diye bir roman yazar, vicdanın bunu kaldırır mı bir düşün bence. *

    (bkz: gece gölgenin rahatına bak'ın çalıntı çıkması)
  • sözlük grevi yapmama ramak kaldı. gerçekten yeter. palahniuk nere çağatay denen çocuk nere. allah kahretsin böylesine edebiyattan habersiz bir topluma gönderildiğim güne lanet olsun.
  • ghostwriting olduğunu düşündüğüm bir iş hakkındaki tuhaflar tuhafı önerme.

    kitabın telifini de güllü'den aldıysa anna rf'ye telif atabilir. seviyor çocuk öyle şeyleri.