şükela:  tümü | bugün
  • 50 yaş üstü memurlar bu kategoridedir. evde oturma korkusu yüzünden 65 yaşına kadar işi bırakmazlar. yıllarca boşu boşuna gidip gelirler.
  • ivanka trump, bill gates'in kızı vs bilimum milyarderlerin, neredeyse bütün zengin çocuklarıdır. çalışmayan insan kim olursa olsun ev hanımı gibi dedikoduya saplanır. tüm gün başka insanları düşünür durur. hobisi olsa bile aklı istediği anda serbest olabileceği için "şu bana şöyle dedi acaba şöyle mi demek istedi" diye kafayı yer. instagram'da facebook'ta hafiyeliğe başlar. kişisel tatmin alabildiği, insanların takdirini onayını alabildiği bir işi olmadığından instagram'da selfie atıp gelen likelar ile kendini avutur, kimin like atmadığını da yakından takip eder. gün içinde fikirleri, bilgileri düşünmek yerine tüm gün insanları düşünür. işine özen gösteremeyen "çalışan işsiz" dediğimiz kimseler için de bu geçerlidir. depresyona girmeleri kaçınılmazdır.

    bilinçli adam zenginse çocuklarını iş hayatına yönlendirir. orta sınıf olup da çalışmadan da hayatta kalabilecek olanlar bu gerçekleri bilmediğinden çalışmamayı üretmemeyi marifet sayar. yukarıda bahsettiğim döngüye girerler.
  • editörü olduğum derginin sahibidir kendisi.

    kocasıyla birlikte ömrünün sonuna kadar jet sosyete hayatı sürecek ölçüde parası olmasına rağmen her dakika yeni bir proje üretir. pazar sabahları 5.30'da kalktığını gururla anlatır. olur olmadık saatlerde aklına yeni iş fikirleri düşer. yeri gelir röportaja koşturur, yeri gelir çocuğunu okuldan alır...

    zengin olduktan sonra yan gelip yatmayacak, flash tv stüdyolarındaki seyirciler gibi vur patlasın çal oynasın modu açık biçimde yaşamayacaksam ne yapayım o kadar parayı?

    ülkeye faydalı bir tesis falan kursan hadi bir nebze...

    https://youtu.be/rcsjatejutw?t=33m22s
  • yan sekmede binance'i açık duran insanlardır.
  • ben boş vakit için yaşıyorum. boş vakitden kastım hiçbir şey yapmak zorunda olmadığım, başıma buyruk zamanlar. yarı aç ama çalışmadan yaşamak; bu bana, çalışıp varlık içinde yaşayacağım hayattan daha cazip geliyor.

    ihtiyacı olmadığı halde çalışan insanlar ise ya çocukları, ya ana babaları ya da statüleri yani makam ve şan için bunu yapıyorlar. işleyen demir ışıldar atasözüyle açıklanacak bir durum değil bu. bu atasözünü de ya bir işveren ya bir amir ya da bir komutan söylemiştir. normal bir insan bunu söylemez. karpuz yata yata büyür atasözündeki karpuz olmayı yeğliyorum ben.
  • güzel bir şeydir. ama bana göre değildir. olur da büyük ikramiye kazanırsam ve milyonlarca liram olursa emekli olmak için ne kadar para ödemem gerekiyorsa ödeyip primlerimi doldurmayı ve doğrudan yaşım gelince emeklilik hayatına geçmeyi planlıyorum. yani kaç para ulan bi emeklilik? 1 milyon lira ver çalışmadan emeklilik kazan, primlerini ödemiş ol gibi bir durum yok mu? illa köpek gibi çalışmak mı gerekiyor, ver parayı al emekliliği yok mu? emekliliği garantilemek önemli çünkü devletten düzenli bir para almak gerekiyor. o paranın ileride ne getireceği meçhul. geri kalan parayla da ev alıp kiraya veririm, dövize basarım, euro, dolar, sterlin, altın ne varsa, borsa hariç, arsa da alırım... çok güzel olur lan.

    hazır paranın biteceği bir gerçektir. yani bu insanların çalışmasını normal buluyorum. gelirleri olduğu kadar giderleri de olur bu insanların. ama bence abartmamak lazım.
  • bu kadar genç işsiz varken ayıp ediyorlar. bir kenara çekilip danışmanlık yapabilirler. bana ne tabii ki de, biraz da böyle düşünmek lazım.

    benim dahil olmadığım gruptur. işin içine biraz da tabiatla iç içe bir şeyler katabilirsem oh mis.
  • henüz iş hayatının acımasız dalgalarında ayakta kalma savaşı vermemiş insan beyanıdır.