şükela:  tümü | bugün
  • bir yel esti, yağmurda ıslanmış çam ağaçlarının o mis gibi kokusu burnuma geldi, peynir kokusu almış fare gibi burnumla kokudan emin olmaya çalıştım. çam kokusu. of of of... iyice çektim içime, havayı yutarcasına, ciğerlerimin alabildiğince çektim! anılarım geldi aklıma. 1997 çanakkale, çam ağaçlarının altına kurduğumuz çadır, denize kadar bayır aşağı yaptığımız koşu. genç bir kızın bisikleti ile bana çarpması, salya sümük ağlamam, kırmızı büyük otobüs, feribot, çanakkale meydan, kampa ekmek getiren kamyonet. daha neler neler.
  • lise piktiklerinde kuytuda öpülen kızlardır, yağmur altında acemice yakılan ateşle birlikte.