şükela:  tümü | bugün
  • insan sağlığına olumsuz etkileri olan bir durum daha. aman dikkat!
  • en yaygın görünen zehirlenme türüdür. ama tuvalete dökülen tuzruhu, idrarla birleştiğinde ortaya çıkan gaz daha tehlikeli sonuçlara da yol açabilir. hcl* + nh3*aman diyim öldürür.
  • tuz ruhu ne a.k. sene olmuş 2017 daha tuz ruhu diyolar.
  • "temiz bir ölüm olsun."
  • ülke insanının yapmaktan zevk aldığı eylem. 'ama ben titizim' minvalinde sözlerle cahilliğini saklamaya çalışsa da ekseriyetle aptaldır efendim. iki kimyasal birbirine oda şartlarında değil laboratuvar koşullarında karıştırılmalıdır.
  • bak ben boku yedim. okumuş yazmış mimar bir insanim, biliyorum da karıştırılınca zehirli olduğunu. anlatacağım bak nasıl oldu.

    bizim evden yavru kedi eksik olmuyor, zira artık kedi milletinin bölünerek çoğaldığını düşünüyorum . neyse efendim, bu yavru kedilerin kuma alışıncaya kadar kakaları büyük sorun. buldukları yere yapıyorlar. bizim afacanlar da mutfak tezgahının altına girip kakalarını oraya yapmaya başlamışlar... ben bunu fark ettiğimde tezgahın altı öbek öbek yavru kedi kakası olmuş ve kurumuş çoktan. öyle çok temizlik meraklısı bir insan değilim. bugün yarın diye diye, artık yeter hüleyyn dediğim bir gün bu kakaların ancak tuz ruhu ile oradan temizleneceğine karar verip, marketten tuz ruhu edindim ki edinmez olaydım.

    tuz ruhunu etikette yazdığı üzere vileda kovasında su ile seyreltip bir güzel tezgahın altına boca edip kakaların yumuşamasını bekledim. ohhh ne güzel işe yaradı, kakalar löp löp ayrıldı tezgah altı seramiğin üzerinden. sonra tuz ruhu kalıntılarını da temiz su ile 2-3 kova arındırdım. (en azından öyle sanıyordum.)

    simdi ben tuz ruhu kalmadı orada sanıyorum ya biraz daha hijyenik olsun madem bir hayır yaptım diyerek bir kat da çamaşır sulu su ile temizleyeyim dedim. aynen su ile seyreltilmiş çamaşır suyu ile viledayla dalmıştım ki gözlerde bir yanma, hafif öksürük... aman yok canim noolcak ki, hepsi seyreltik diye devam ediyorum. yavru kediler diğer odada, kapılari kapalı. evdeki diğer 2 büyük kedi başladı hapşırmaya, bir onlar bir ben hapşırıyoruz. gözlerimiz oldu kıpkırmızı. bari bir cam açayım dedim ama cam açık, hala noolcak ki deyip sigaramı içiyorum...

    gözler oldu kan çanağı, hapşırık geçmiyor... sanki gözlerimin içinde milyonlarca kırık cam parçası varmış gibi batışıp duruyor. artık sabaha cesedimi bulurlarsa, arkamdan "mal işte tuz ruhu ile çamaşır suyunu karıştırmış" demelerini de göze alarak yattım uyudum. insanın gözünde milyonlarca kırık cam parçacığı ile, sürekli hapşırıp, gözleri sulanarak uyumaya çalışması da çok zor...

    velhasıl sabah uyandığımda bir şeyim yoktu. eve bir daha tuz ruhu alanı öpsünler deyip hayatıma devam ettim.

    p.s. : kediler de iyi.
  • yedinci nesil yazardır kendileri.
  • bir intihar şekli olarak literatüre girmeli
  • haberlerde sürekli gördüğüm olay.