şükela:  tümü | bugün
  • 1992 yazı, avşa - marmara adası açıkları. ertesi gün yasak kalkacak, balıkçılar katliam yapacak. dedik biz amatörüz zaten, hem bi günden ne olur? sabah erken çıktık, kırlangıçlar şunlar bunlar yakaladık ama bizim hedef başka. gerçek uskumru ! istanbul'da yıllardır hasret kalmışız... bu yazıyı tam anlamak için kolyoz ile arasındaki farkı bilmek lazım tabi. uskumrunun tadı bile bambaşka, sırf görüntüsü değil.

    uzatmayalım tam moraller bozuluyorken birden düştük mü sürünün ortasına. 20 li çaparilerin çoğu dolu çektik, hemen bir bereketli toplayış daha. üçüncüde sayı azaldı, dördüncü boşa yakın, sürü gitti... ama ağzım gözüm derken iki kovadan çok uskumrumuz oldu.
    dönüşte iskelede restorancılar atladı. cık dedik, satılık değil. aldık bunları pansiyona getirdik. o gece kaldığımız yerde yerel kahraman gibi, balıkçılar kralı ilan edildik çünkü kaç aileyi uskumruya doyurduk, ki çoğu bizim gibi istanbul' dan gelmeydi. artanı buzluğa koyduk.

    bi daha da uskumrunun anca resmini ya da ithalini gördüm. babamın gençliğinde 100 den çok çeşit balık varmış marmarada. benim gençliğimde de 30 a yakın balık çeşidi avlardık. şimdi iki, üç çeşit zorla belki. uskumru çoktan tarih oldu.

    sevgili uskumru, seni çok özlüyorum be, kolyoz asla senin yerini tutmuyor.
  • ağladım .