şükela:  tümü | bugün
  • [uktecinin notu: italyanın anuğa konulan savaş 1917]

    evet, gercekten de italyanlar icin buyuk surpriz olmu$ 1. dunya sava$i dahilindeki sava$. avusturya-macaristan ve alman ordulari i$birligiyle italyan savunma birliklerinin kuzey isonzo'da tamamen bozguna ugratildigi bu sava$ sonrasi ulke yonetimi de sarsilmi$tir.
  • bugün slovenya ' sınırları içinde kalan kobarid 'de ( caporetto ) yapılan savaş.

    siperlerin bir kısmı hala durmaktadır. kobarid kasabası krn dağının (2245 m) eteklerinde uzanan dümdüz bir ova üzerine kurulmuştur. krn'ın eteklerindeki tepeler bu nedenle savaşta çok önemli rol oynamıştır.
  • avustural yanın 1917 nin ekiminde italya yı bozguna uğratığı bölgeden adını alan olay.

    italya nın ordusunun donanımı azdı ve ağır silahları yoktu. elverişsiz doğa koşullarıda işin içine girince italya nın hezimeti kaçınılmaz oldu.

    ama caporetto daki yenilginin asıl sebebi italyan birliklerini komuta eden sevgili general luigi cadorna nın düşman taaruzu yapılacak olan yeri doğu tahmin etmemesinden kaynaklandığı söylenir.
  • birinci dünya savaşı'nın son dönemlerinde avusturya-italya cephesinde yaşanmış önemli bir muharebe.

    1917 ekimine gelindiğinde avusturya-italya cephesinde durum kilitlenmiş bir haldeydi. 24 ekim 1917'de almanya'nın gönderdiği takviye kuvvetlerle avusturya macaristan italya üzerine yeni bir saldırı başlattı. bu saldırı ile italyan güçleri ağır bir yenilgiye uğradı ve 18 gün içinde yaklaşık 100 km geriledi. 600.000 civarında italyan askeri kaçtı veya teslim oldu. kuzeydoğudan italya içine doğru ilerleyen alman-avusturya kuvvetleri ancak venedik yakınlarında durdurulabildi ve bu muharebede ağır bir yenilgiye uğramış olan italya bozgundan güçlükle kurtulabildi.

    bu yenilgi, ingiltere ve fransa'nın italya'ya takviye kuvvetler göndermesine neden oldu. ayrıca bu devletler tarafından itilaf kuvvetlerinin eşgüdümünü sağlayacak bir yüksek savaş konseyi kuruldu ve italya'da da savaş konusundaki örgütlenmede yeni düzenlemeler yapıldı.

    bu savaşla ilgili bir not ta, bu savaşta genç bir subay (asteğmen) olarak cephede bulunan erwin rommel'in almanya'daki büyük madalyalardan birini (pour le merite nişanı) kazanmasıdır.
  • almanya destekli avusturya-macaristan kuvvetlerinin sayıca biraz daha az olsalar da taktiksel üstünlük ve italya ordusundaki disiplin eksikliği (itaatsizlik, savaştan kaçma) sayesinde büyük bir zafer kazandığı savaştır. tamı tamına 265 bin italyan askerinin esir alınmasıyla sonuçlanmıştır. ikinci aisne muharebesinden sonra almanlar da benzer bir şekilde disiplinsiz kalan fransız ordusunun eline verebilseydi, savaşın galibi farklı olabilirdi.
  • a farewell to arms kitabında anlatılan muharebedir aynı zamanda. hemingway reyiz, bozgun sonrası geri çekilmeye çalışan italyan ordusunun, yağan yağmurla beraber balçığa dönen toprak yollara saplanıp kalışını ve bunun sonucunda araçlarını öylece bırakıp yayan bir şekilde kacislarini tüm gerçekliğiyle anlatmıştır.
  • ı. dünya savaşı sırasında, trieste'nin kuzeybatısında ısonzo cephesi'nde avusturya-alman saldırısı karşısında italyan birliklerinin uğradığı bozgun (24 ekim 1917), aynı zamanda italya'nın ı. dünya savaşı boyunca uğradığı en büyük yenilgidir.

    italya ve avusturya kuvvetleri iki buçuk yıldır ısonzo cephesi'nde sıkışmış durumdaydı. almanların gönderdiği takviye kuvvetler ile avusturyalılar yeni bir saldırıya giriştiler. 24 ekim 1917'de başlayan avusturya-alman saldırısı karşısında italyan ordusu direnemedi. ittifak birliklerinin başarıyla ilerlemesi karşısında, savaştan yorulmuş ve yılmış 600 bin aşkın italyan askeri ya kaçtı ya da teslim oldu. avusturyalılar 18 gün içinde 100 km'den fazla bir mesafeyi geçerek venedik'e yaklaştı. italyan ordusu ısonzo cephesi'nin 110 km ötesinde venedik yakınlarındaki piave nehri'nde 7 kasım'da yeni bir cephe kurana değin, tam bir bozgun tehdidiyle karşı karşıya kaldı.

    yenilgi, italya'nın müttefikleri fransa ile büyük britanya'nın takviye göndermesini ve sonunda itilaf devletleri'nin savaş çabalarını birleştirmek üzere bir yüksek savaş konseyi kurulmasını gerekli kıldı. italya'da da askeri komuta düzeyinde değişiklikler yapılarak yurtiçi cepheyi yeniden düzenleyecek yeni bir bakanlık kurdu.

    aynı muharebede asteğmen olarak bulunan, ıı. dünya savaşı'nın ünlü alman komutanı erwin rommel "pour la merité" nişanı ile ödüllendirildi.

    kaynak
  • bir kahve çeşidi tadında ismi olan muharebe.

    - ne alırsınız efendim? espresso, machiato, cappuchino , americano ?
    - caporetto lütfen
  • italyanların eline verilen muharebe.

    kısaca özetlemek gerekirse , italya üçlü ittifakın üyesi olmasına karşın birinci dünya savaşı patlak verdiğinde savaşı başlatanın avusturya-macaristan olduğu gerekçesiyle tarafsızlığını ilan etmişti. ingiltere ve fransa ise yeni bir cephe açmak , karpatlar ve galiçya'da savaşan rus kuvvetlerinin yükünü hafifletmek amacıyla italya'yı savaşın içine çekmek istiyorlardı. yürütülen gizli görüşmeler sonucunda , ingiliz ve fransızların , savaş sonunda , dalmaçya , trentino ve trieste bölgelerini italya'ya peşkeş çekmeleri , italyanların iştahını kabartmış ve 23 mayıs 1915 tarihinde italya , avusturya-macaristan'a savaş ilan etmişti.

    italya'nın savaşı girişinde 1914'ün başlarında esen " sacro egoismo" veya bir başka deyişle " kutsal çıkarcılığın " rüzgarları esmekteydi. kazanan tarafta ol mantığını benimsemiş bu akım italya'nın savaşa girmesinde oldukça etkili olmasına karşın , italyanlar , rus ordusunun küçük bir versiyonu sayılabilirdi. italyan ordusu , büyük bir orduydu ancak top ve mühimmat rezervi bakımından 1914 başlarında büyük ölçüde yetersizdi.

    erwin rommel'e olan ilgimden dolayı okuduğum ( bu muharebede pour le merit ile ödüllendirilmiştir ) , müttefiklerin taarruz yılı olan 1917 senesinde gelen avusturya-macaristan & alman taarruzu. italyan ordusunda savaş suçlarına karşı çok sert duruşuyla bilinen ve isonzo'da avusturya macaristan hatlarına aynı yerden 12 taarruz deneyip , 12'sinde de başarısız olmuştu. (bkz: isonzo muharebeleri) isonzo muharebeleri , 1915 senesinden , 1917'ye kadar italyanların avusturya-macaristan ordusunun italyan alplerinde kurduğu çok iyi tahkim edilmiş hattı aşmak ve isonzo nehri vadisine inmesi amacıyla yapılmıştı. ama ne var ki bu bahsedilen cepheyi aşıp isonzo nehri vadisine inince de iş bitmiyordu , çünkü isonzo vadisinin ötesi de dağlıktı ve orası da avusturyalılar tarafından çok iyi tahkim edilmiş durumdaydı. general cadorna , böyle bir durumda 2 sene boyunca giriştiği taarruzlarda italyan ordusunu oldukça yıpratmıştı. isonzo muharebelerinin bir başka özelliği ise avusturyalıların yükseklik avantajlarını ve doğal koşulları çok iyi şekilde kullanmalarıdır. özellikle yüksekten atılan el bombalarının sebep olduğu zayiat bir yana , yaz kış karlı olan alp dağlarında sürekli italyan ordusunu vuran çığ ve ilerlemeyi zorlaştıran dağlık araziler italyan askerlerini oldukça yıpratıyordu. ancak yıprananlar sadece italyanlar değildi. avusturya ordusu da hem doğu cephesinde başarıya ulaşamadığı zaman bile çok büyük kayıplara sebep olan karpatlar ve brusilov ofansifi yüzünden oldukça zor durumdaydı. zaten bu yüzdendir ki o dönemler genç bir subay olan erwin rommel'in de aralarında bulunduğu , 6 tümenlik bir alman kuvveti , avusturya-macaristan'a yardım etmek için 14.ordu olarak kurulmuş ve general otto von below komutasında caporetto muharebesinde önemli başarılar kazanmıştır.

    o dönem italyan ordusunun en sevilmeyen generali , luigi cadorna'yı tarihe geçiren ve görevden alınmasına sebep olan muharebe. yaşandığı civarda bugün anıt niyetine o dönemden kalan bir de kilise bulunmaktadır. italyanlar için öyle ağır bir mağlubiyettir ki , rusya'nın savaştan çekildiği dönemde müttefikler batı cephesinde , doğu prusya'dan kaydırılan 2 milyon kadar daha fazla alman askeriyle mücadele edecektir ve büyük bir alman saldırısı batı cephesinde pek uzak görünmemektir.

    işte böyle bir ortamda italya'nın caporetto'dan sonra düştüğü durumdan kurtarılması için , ingiliz ve fransızlardan oluşan ayrıca bir kuvvet kurulmak zorunda kalmıştır.

    1917 yılı , merkezi devletlerin muazzam büyüklükte müşterek bir taarruz sonucunda devrilmesiyle sonuçlanacak zafere doğru emin adımlarla ilerlemenin beklentisiyle başlamıştı. her iki taraf için bir " umut " yılıydı. her ne kadar erken zafer hayali , inatçı direniş belirtileri ve ağır kayıplardan önce yavaşça kaybolsa da , halk hala taarruz rolünden savunmaya kesin bir geçişe hazırlıksızdı. taarruz , bilhassa italya'da hiç beklenmiyordu, zira rusya konusunda bazı belirgin endişe gerekçeleri olmakla birlikte , italyanlar , 1917 senesinin ağustos ve eylül aylarında taarruzdaydılar ve haberler muharebenin gidişatının son derece italyanların lehine olduğu izlenimini doğurmuştu.

    kazançları az olsa da , savaşın takatsiz bıraktığı avusturyalılar üzerindeki maddi ve manevi etkisi büyüktü. avusturya ordusu birinci dünya savaşına girerken büyük ölçüde osmanlı ordusuna benzemekteydi. ordunun büyük bir kısmı , sırplardan , boşnaklardan , lehlerden , çeklerden , slovaklardan , macarlardan , almanlardan , hırvatlardan ve daha birçok etnik unsurdan oluşmaktaydı. öyle ki savaşın başında sırbistan'ın işgalinde bile avusturya ordusu bu görevi almanya'nın yardımı olmadan becerememişti. balkan devletleri slav milliyetçiliği gibi ideolojilere dayanarak bağımsızlıklarını kazandıktan sonra , slav milliyetçiliği bile değişime uğramış , birinci balkan savaşından sonra hırvatlar , sırplar , boşnaklar birbirlerinden ve avusturyalılardan , macarlar sadece avusturyalılardan , lehler avusturyalılar , ruslar ve almanlardan nefret etmekteydi. avusturya-macaristan ordusunda 15 farklı dil konuşulmaktaydı.

    daha da kötü olan şey avusturya ordusunun bu azınlıkları bünyesinde barındırması ve olağanüstü seviyelere varan firar olaylarıydı. avusturya imparatorluğunun çöküşü 1789 fransız ihtilali ile başlamış , 1805 austerlitz muharebesi ile hızlanmış , 1867'de macaristan ve avusturya tahtlarının ayrılması ve macarlara bir nevi özerklik verilmesiyle tescillenmişti. savaş boyunca ordudaki milliyetçi fikirler orduyu hep bölmüş ve her an dağılmaya hazır hale getirmişti. avusturya-macaristan ordusu saldırgan politikalardan yana ve imparator franz joseph'in has adamlarından konrad von hötzendorf'un komutasındaydı. bu etkenlerin avusturya-macaristan ordusuna olumsuz etkileri çok büyüktü.

    general erich ludendorff'un belirttiği gibi ikili monarşinin sorumlu askeri ve siyasi yetkilileri , muharebenin devamına ve italyanların isonzo'ya yapacağı bir taarruza daha dayanamayacaklarına kanaat getirmişlerdi. böylece eylül ayının ortasında avusturya-macaristan'ın çöküşünü önlemek için , italya'ya taarruz etmek farz olmuştu. bu ihtiyaç o kadar acil ve avusturya cephesi o kadar kritikti ki ludendorff , rusya'nın çökmekte olan direnişine nihai darbeyi indirmeye niyetlendiği moldova taarruzu için yapmakta olduğu hazırlıkları terk etmek zorunda kaldı. passchendaele'deki ingiliz baskısı ve sırf fransa ve rusya'daki muazzam cephelerin uzunluğu , ludendorff'un kaynaklarını rusya'yı barışa zorlayabilene kadar kullandırtmıştı. bu arada ikmallerinin sonuna gelen ve savaştaki son taarruzlarını yapan rus imparatorluk ordusu riga'ya kadar ilerleyen 6 tümenlik bir alman kuvveti tarafından tutulmaktaydı. (bkz: kerensky taarruzu)
    alman genel karargahının avusturya'ya yardım etmek için tasarruf edebileceği kuvvet de işte bu 6 tane alman tümeniydi.

    sonuç ludendorff'u haklı çıkarmıştı. italya'ya taarruz planında sorun harekatın en iyimser beklentileri bile fazlasıyla aşmasıydı. bunun nedeni bu harekatın , avusturya genelkurmay başkanı waldstatten'in 29ağustos'ta alman komutanlığına götürdüğü , başlangıçta düşünülen " çekirdek " plandan imkanların artırılmadan daha iddiali bir plana dönüştürülmesiydi. asıl plana göre tolmino'da yarma taarruzu gerçekleştirilecek ve bunu sadece isonzo cephesinde yanlardan yüklenerek yapılacak bir taarruz takip edecekti.

    ludendorff , planda yer alan arazinin ve raporun keşfi için general krafft von delmensingen'i özel olarak görevlendirdi. ( ismi okuyana kadar savaş biter amk ) krafft , avusturyalıların tolmino'da isonzo'nun batı yakasında küçük bir köprübaşını elde tutmayı başardıklarını tespit etmişti. bu köprübaşı , öngörülen plana taarruz çıkış hattı imkanı veriyordu. toplar çoğunluk elle ve geceleyin taşınmış ; piyade yanlarına araçlarını almadan yedi gece süren bir intikalden sonra ancak mühimmatlarını , teçhizatlarını ve ikmal maddelerini askerlerle ya da yük hayvanlarıyla taşımışlardı. böylece on iki taarruz tümeni ve 300 bataryanın tertiplenmesi , kısmen etkili önlemlerden , kısmen arazi yapısında ve kısmen italyanların yetersiz hava keşfi nedeniyle tespit edilememişti.

    italyanlar bu sırada ne bok yiyordu ? general luigi cadorna , birçok kaynakta belirtildiği üzere cepheyi pek seven ve askerleriyle yakın bir general değildi. kendisi tamamen " kurmayın çizdiği ok , kıta subayının götüne girer " * * önermesinin vücut bulmuş haliydi. kafasını haritadan kaldırmayan , soyut şeylerle çok meşgul olunca somut şeyleri göremeyen bir adamdı. dahası bu tarz kişiler pek danışmayı veya eleştirilmeyi de sevmezdi. italyan karargahında da işler pek yolunda gitmiyordu bu yüzden. taarruzun nispi zayıflığı göz önüne alındığında , cadorna'nın harekata başarıyla karşı koymak için yeterli topu ve birliği vardı. ancak birliklerin çeşitli bölgelerdeki tertiplenmeleri koşullara uygun değildi. burada zaten fazlasıyla hırpalanan birlikler , çok uzun süredir büyük baskı altındaydılar. böylece hatalı tertiplenmeyle birlikte , düşmanın savunmasız bölgeyi isabetle tespitinin birleşmesi , diğer unsurlarla birlikte avusturya ve alman kuvvetleri için imkanlarının çok ötesinde bir başarı getirdi.

    italyan taarruzunun durdurulduğu savunma mevzilerinin elverişli olmamasından memnun olmayan , aynı zamanda mustafa kemal atatürk ile trablusgarp savaşında , derne'de karşı karşıya gelmiş olan ikinci ordu komutanı luigi capello , bainsizza platosu'ndan kuzeye doğru yanlardan girişeceği hücumlarla taarruzu önceden önlemek istiyordu. ancak bu fikri sadece ihtiyat birliklerinin yetersizliğinin bilincinde olarak değil , hücuma dayalı yöntemlerin öneminden geç kalmış bir şekilde kuşku duymaya başlayan cadorna tarafından kabul görmedi ve geri çevrildi. cadorna , bunu yapmakla en azından komutan olarak kendisi gibi taarruz fikrini taşıyan ve almanların yeni hücum yönteminin kurbanı olan , italyan ordusunun general gough'u kabul edilen astı luigi capello'dan daha akıllı davranmıştı. cadorna , düşmanın niyetleri hakkında istihbarat teşkilatından , çek ve transilvanyalı firari subaylardan kapsamlı bir şekilde bilgi almıştı ( dikkat edilirse subay dedim. bu avusturya ordusunun ne denli bir durumda olduğunu en iyi açıklayan olaydır. ) fakat düşmanın gerçek taarruz istikametinden emin değildi. bu nedenle ihtiyat kuvvetlerini önceden muharebeye sokacak kadar emin olamıyordu.

    bununla beraber en azından , edinilen bilginin özellikle caporetto bölgesini işaret etmesi nedeniyle , daha güney cephedeki sekiz taburla kıyaslandığında , bu 25 km'lik cephe boyunca sadece her iki km'de bir iki taburun mevzilenmiş olması tuhaftı. her iki tarafında birliklerini dinlenmesi için gönderdiği bu bölgenin çok uzun süredir sakin olması , italyan komutanlığını şüphelendireiblirdi. fakat aslında capello sol kanadın buraya takviye olarak gönderilme talebini reddetmişti. belki ileri sürülen gerekçeler karşı daha az sabırlıydı , çünkü hastanede yatması gerekirdi. oysa körü körüne ısrarla karargahındaki hasta yatağında kalmıştı ve komutanlığını ancak cephesi çöktükten sonra devretti.

    italya'nın sınır ili venedik avusturya'ya doğru uzanıyordu. güneyinde adriyatik ve kuzeyinde julian ile karnic alpleri ile çevriliydi. ilerisinde avusturya'nın trento ile uzanıyordu. altı alman tümeni ve dokuz avusturya tümeni , general otto von below komutasında von krafft'ın kurmay başkanı ve asıl beyni olduğu taarruz görevini alan on dördüncü orduyu meydana getirmişti. birlikler avusturya'nın içerisindeki bu uzantının ucundaki dağ engeline tırmanacaklar , bu esnada ise general svetozar boroevic komutasındaki iki avusturya ordusu adriyatik kıyısı civarında uzanan alçak arazi şeridinde ilerleyeceklerdi.

    dağlarda taarruzun düzenlenmesinin ve icra edilmesinin zorluklarının üstesinden ustalıkla gelinmişti ve dört saatlik gaz mermisi ve bir saatlik genel bombardımanın ardından taarruz eden birlikler kar serpintisi ve çiseleyen yağmurun altında ilerlediler ve birçok yerde kısmen muhabere aksadığı için kendi topçusu tarafından intizamsız şekilde desteklenen piyadenin direnişinin hakkından çok kısa sürede geldiler.

    fakat sisin yarattığı koşullar , başarıda büyük unsur olmuştu ; sis , düşman cephesini yaran tek ve vazgeçilmez temel olduğunu kanıtlayan baskın unsurunu sağlamıştı. taarruz eden avusturya ordusunun sağ ve sol kanatları geride bulunan mevzilerdeki çetin direniş nedeniyle gecikmekle birlikte stein'in komutasında bulunan dört tümenin meydana getirdiği merkez grup caporetto'daki cepheyi tamamen yarmış ve akşama doğru açılan bu gedikten ihtiyatlar akmaya başlamıştı. bu sonuç bütün savunma mevzisini savunulamaz hale getirecek ve neredeyse önünde hiçbir engel olmadan , tagliamento nehri'nin meydana getirdiği engeli dönmek için en kısa güzergah olan val d'uccea'ya doğru ilerleyen von krauss'un komutasında taarruz eden üç buçuk avusturya tümeninin , sağ kanadının görevini hafifletecekti. bu kuşatma harekatı cadorna'nın gediği kapatma teşebbüsünü boşa çıkarmıştı, ayrıca bu girişimler hiç savaşma isteği kalmamış birliklerce zaten tıkanmış dağ yollarında ihtiyatları intikat ettirmenin zorluğundan gerçekleşmemişti. bu durum daha evvel capello'nun ısrar ettiği gibi cadorna'yı tagliamento'ya kadar genel bir çekilme emri vermenin zorunluluğuna ikna etti ve iki kritik günden sonra ( 30 - 31 ekim 1917 ) bu bahsettiğimiz geri çekilme başarılı bir şekilde icra edildi.

    neyse ki takipte olan alman ve avusturyalılar , komutanların arasında artan sürtüşmelerin yanı sıra hareket ve ikmal malzemelerindeki aksaklıklardan etkilenmişti. geçitleri sürpriz bir şekilde ele geçirme gayretleri başarısızlığa uğramıştı ve her ne kadar hazırlıklı bir taarruz sonucunda krauss'un avusturya tümenlerinden birisi 2 nisan'da cornino'yu güç bela ele geçirmekle birlikte cadorna , piave'ye yapacağı müteakip geri çekilme için hazırlıklarını gerçekleştirebileceği zamanı bulmuştu. her ne kadar italyan kuvvetleri , avusturyalı ve almanların , kıskaçvari harekatı sonucunda kuşatılsa da , asıl ordular 10 kasım'a kadar piave'ye ulaşmayı başarmışlar ve böylelikle cephelerini yeniden tesis etmişlerdi. bununla beraber savunma mevzileri tahkimatları çok zayıftı. ayrıca bilanço olarak yaklaşık 600.000 kişi zayiat verilmiş ve taarruzu alnının ortasına yiyen italyan ikinci ordusu fiilen savaş dışı kalmıştı. cadorna bu safhada yerini askerin halinden anlayan , ordunun moralini biraz yükseltecek olan general armando diaz'a bırakır.

    üç gün sonra , general hötzendorff'un komutasındaki avusturya 10 ve 11. orduları trento'dan italya'nın geri bölgesine sarkma gayretinde olduklarında , italyanlar için yeni bir tehlike doğmuştu. fakat cadorna 'nın buradaki savunma hazırlıkları çok uzun süreden beri başlatılmış ve epeyce tekamül edilmişti. böylelikle bu tehlike savuşturulmuştu.

    çok geç kalmış olan ludendorff'un yolladığı takviye alman kuvvetlerini conrad'ın civarına sevk etmeyi denedi ancak yetersiz demiryolu ve motorlu ulaşım imkanlarının noksanlığı nedeniyle başarısız oldu.

    bu arada fransız ve ingiliz tümenleri , avusturya-alman kuvvetlerinin italyanlara verdirdiği zayiatlar , italyan ikinci ordu cephesinin çökmesi ve azımsanamayacak ilerleyiş nedeniyle italyan cephesine sevk ediliyordu. ancak birliklerin tertiplenmeleri zaman aldı ve o süre zarfında önce ihtiyatta tutuldular bu nedenle büyük baskı altında olan müttefik italya'nın tümenlerinin değiştirilmesi zarfında geçen bu müddet , büyük bir gerilim süreci olmuştu. en ciddi taarruz piave ve brenta bölgeleri arasından geldi ; fakat buradaki beş günlük mücadeleden sonra laderch'nin italyan 9.kolordusu taarruzu durma noktasına getirdi ve aralık ayı başında fransız birliğiyle değiştirildi. bu arada plumer komutasındaki ingiliz birliği montello bölgesini devraldı. beklentilerin aksine her iki birlik de rahat bırakıldı. muharebenin kalan aylarında avusturyalıların taarruzları , conrad ve krauss'un daha kuzeybatı istikametlerine asiago ve monte grappa bölgelerine tekrarladıkları taarruzlarla sınırlı kalmıştı. bu taarruzlar yorgun italyanlara yeni bir görev yüklese de , psikolojik olarak buna değdi ; zira muharip güçlerinin haklılığını gösteren bu başarılı ve güçlü direniş , moral açısından 1918 yılının italyan karşı taarruzunun temellerini atıyordu , avusturya-macaristan imparatorluğunun sonunu getirecek ve avusturya ordusunu dağıtacak olan taarruzların...

    her şeye rağmen caporetto , avusturyalılar ve almanlar için oldukça parlak bir zaferdi. ancak ne var ki savaşın sonucunu ne avusturya ne de almanya için değiştirememişti. avusturyalılar ve almanlar 70.000 dolayında zayiat verirken , italyanlar 300.000 - 600.000 sayıları arasında değişen büyük kayıplar vermişti.

    ernest hemingway'in silahlara veda eserinde anlatılan muharebedir ayrıca. meşhur lost generation kavramını hemingway kuşağından bazı yazarlar caporetto muharebesinde de kullanmışlardır.